Από τη Λέσχη «ΓΕΡΑΝΟΣ» και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Μπόχαλης
Η παράσταση «Άρης» της Σοφίας Αδαμίδου, σε σκηνοθεσία Βασίλη Μπισμπίκη, με τον Τάσο Σωτηράκη, στον ομώνυμο ρόλο, που παρουσιάστηκε στον Τεχνοχώρο Cartel για δύο θεατρικές σαιζόν, με μεγάλη επιτυχία, που ταξίδεψε σε πολλές πόλεις της Ελλάδας αλλά και στην Κύπρο, η βραβευμένη παράσταση που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές από θεατές και κριτικούς, ξεπερνώντας τις 200 παραστάσεις, έρχεται στη Ζάκυνθο την Πέμπτη 1η Αυγούστου, στο λόφο του Στράνη.
Το έργο «Άρης» βασίζεται στη ζωή και τους αγώνες του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ, του Άρη Βελουχιώτη, που ταυτίστηκε με τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα ενάντια στη γερμανοϊταλική κατοχή. Με τη ζωή και τη δράση του, με τις ηρωικές πράξεις του, έγραψε διδακτικές – και πλούσιες σε περιεχόμενο – σελίδες στην ιστορία του λαϊκού μας κινήματος.
Όπως διηγείται ο Καπετάν Θωμάς: «15 Μαίου 1941. Στο δασύλλιο μεταξύ Ζωγράφου – Καισαριανής – Κουπονίων στην Αθήνα. Λίγοι φίλοι μαζεμένοι ανάμεσα σε πυκνά πεύκα, κι ένας κοντός, αδύνατος, ξερακιανός, μα γεμάτος δύναμη και νεύρο, να μας μιλεί. Ο Θανάσης Κλάρας, ο κατοπινός Άρης Βελουχιώτης. Παλιός αγωνιστής και φίλος. Δεν είναι παρά λίγες μέρες, που γύρισε από το μέτωπο, και να, μας επιμένει πως: Ο Πόλεμος συνεχίζεται. Ναι, συνεχίζεται. Θέλω να πω – εξηγεί – πως πρέπει να συνεχιστεί. Με το όπλο στο χέρι.
Ακόμα και τα καρυοφύλλια των προγόνων μας του Εικοσιένα – μας λέει – θα ξεθάψουμε. Θα συμμαζέψουμε κι όσα μπορούμε όπλα από την κατάρρευση του μετώπου. Τα πιο πολλά θα τ’ αρπάξουμε απ’ τους κατακτητές.
«Τα λόγια του δίνουν θερμή πνοή. Ζεσταίνουν τις καρδιές μας. Μας συγκινούν προπαντός, όταν διαλαλεί ότι: Την ιστορία δεν την δημιουργούν οι «ημίθεοι», αλλά οι πρωτοπόρες δυνάμεις του Έθνους. Ο ίδιος ο λαός».
Πρωί 15 Ιουνίου 1945, σταματάει η καρδιά του Πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ.
Έδωσε ο ίδιος τέλος στη ζωή του. Ο Άρης πέθανε εκεί πάνω στα βουνά, που τόσο αγαπούσε και ήταν η ζωή του. Το νεκρό σώμα του, δε βρέθηκε ποτέ.
Ούτε το κομμένο κεφάλι του, και του συντρόφου του -μέχρι το τέλος- του Τζαβέλλα, που εκτέθηκαν σε δημόσια θέα από τους διώκτες τους, στους φανοστάτες της κεντρικής πλατείας των Τρικάλων. Η τελευταία πράξη παίχτηκε εκεί, στου Βοϊδερού το ποτάμι, όπου δεν ακούγονται οι φωνές των σμπίρων, αλλά οι φωνές των ανταρτών και του Αρη, που περνούν το ποτάμι της Ιστορίας…
«Μα εκείνος ζει απέθαντος μες στις καρδιές των φίλων των φίλων και αλύτρωτων»…
Ο Άρης, το «ΠΑΙΔΙ της Λιάκουρας, σπαθί του Γερανοβουνιού κι αητός της Γκιώνας», αυτός που δεν «ήξερε μαθές από χαρτιά και μπερδεμένα λόγια», αυτός που «με το σπαθί του γύρναγε του κόσμου τις σελίδες και διάβαζε ολόισια την καρδιά χωρίς πολλά τερτίπια μ’ ένα ΝΑΙ, μ’ ένα ΟΧΙ», χρόνια φυλαγμένος στις καρδιές μας, στη σκέψη και στις συζητήσεις μας, «έρχεται» μ’ ένα φανάρι αναμμένο, καλεσμένος μιας ανάγκης.
Της ανάγκης του «θέλω», της ανάγκης του «μπορώ», της ανάγκης του «εμείς».
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Βασίλης Μπισμπίκης
Στον ρόλο του Άρη, ο Τάσος Σωτηράκης
Συγγραφέας: Σοφία Αδαμίδου
Ο ηθοποιός Θοδωρής Τσουανάτος και ο μικρός Πέτρος Φλωράκης «έδωσαν» τις φωνές τους.
Σκηνικά – κοστούμια: Ομάδα Cartel.
Μουσική: Villagers of Ioannina City (VIC).
Το τραγούδι «Αρη μου», σε στίχους Αγλαΐας Κλάρα, μελοποίησε και ερμηνεύει η Ερωφίλη. Το μουσικό κομμάτι της έναρξης και του τέλους είναι του Βασίλη Καραγιάννη.
Κινησιολογία: Αγγέλα Πατσέλη
Φωτισμοί: Λάμπρος Παπούλιας
Επιμέλεια video: Ηλίας Φλωράκης
Ειδικά Εφέ: Προκόπης Βλασερός
Φωτογραφίες: Δήμητρα Ψυχογυιού
Σκίτσο αφίσας: Γιώργος Γούσης
Σχεδιασμός αφίσας: Νικολέτα Διολή
Εκτέλεση Παραγωγής: Φαίη Τζήμα
Διοργάνωση: Λέσχη «ΓΕΡΑΝΟΣ» και Πολιτιστικός Σύλλογος Μπόχαλης
Τιμές εισιτηρίων: 10 ευρώ