Aπό την “Πρωτοβουλία για μια Βιώσιμη Ζάκυνθο” εκδόθηκε η παρακάτω ανακοίνωση:
Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο (ΕΧΠ) για τον Τουρισμό: Σωτηρία ή Προσχεδιασμένο Έγκλημα;
Ένα είναι σίγουρο για το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό: οι στόχοι του είναι ξεκάθαροι και επιτυγχάνονται χωρίς καμία αμφιβολία.
Ποιοι είναι αυτοί οι στόχοι;
Μα φυσικά η εξυπηρέτηση μεγάλων ιδιωτικών επενδύσεων, μέσω της προσφοράς «κατάλληλης γης», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται ήδη στη δεύτερη παράγραφο του πρώτου άρθρου.
Πώς επιτυγχάνεται αυτό;
Πολύ απλά: με την επιβολή ορίων στις κλίνες των περιοχών Α και Β, καθιστώντας τις μικρές επενδύσεις οικονομικά ασύμφορες και οδηγώντας ουσιαστικά στον τερματισμό της τοπικής επιχειρηματικής πρωτοβουλίας.
Παράλληλα, θέτει υψηλότατα όρια αρτιότητας σε όλες τις ζώνες, οδηγώντας σε απαξίωση του μικρού κλήρου, και διευκολύνοντας το ξεπούλημα της γης στους λίγους «μεγαλοεπενδυτές»!
«Μα αφού θέτει όριο κλινών…»
Όχι για όλους.
Στο άρθρο 13, παράγραφος 3, προσδιορίζεται ξεκάθαρα ποιοι εξαιρούνται από τις διατάξεις του ΕΧΠ.
Εξαιρούνται, από ΟΛΟΥΣ τους περιορισμούς, οι «Οργανωμένοι Υποδοχείς Τουριστικών Δραστηριοτήτων» (ΟΥΤΔ), τα «Σύνθετα Τουριστικά Καταλύματα» (ΣΤΚ), τα «Σχέδια Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης» (ΣΟΑ) κ.ο.κ.
Δηλαδή, δεν μπορεί να χτίσει μια οικογενειακή επιχείρηση, και μπορεί ο «μεγαλοεπενδυτής». Δεν μπορεί να χτίσει ο Ζακυνθινός ιδιοκτήτης, και μπορεί η κάθε… «Πιμάνα»!
Και τι γίνεται με τις ζώνες Δ, στις οποίες εντάσσονται οι Δημοτικές Ενότητες Αρτεμισίων και Ελατίων;
Εκεί, ο μοναδικός ουσιαστικός περιορισμός είναι η αρτιότητα των 8 στρεμμάτων και η ουσιαστική απαξίωση των μικρότερων ιδιοκτησιών.
Αλήθεια, με ποιον τρόπο αυτό προστατεύει το περιβάλλον;
Πώς θα αποτραπεί μια άναρχη ιδιωτική πολεοδόμηση, χωρίς σχέδιο, χωρίς κανόνες και χωρίς στοιχειώδη κοινόχρηστα δίκτυα;
«Μα θα υπάρξουν μελέτες φέρουσας ικανότητας…»
Αλήθεια;
Για μια Ζάκυνθο όπου η τουριστική ανάπτυξη τρέχει με ρυθμούς που η Πολιτεία ουδέποτε κατάφερε να προλάβει ή να οργανώσει;
Θα μας επιτρέψετε να διατηρούμε σοβαρές αμφιβολίες.
Γιατί συν τοις άλλοις δεν είναι καθόλου ξεκάθαρο σε τι θα βασίζεται η εκτίμηση της περιβόητης «φέρουσας ικανότητας». Σε αντοχή των υποδομών όπως επιδιώκουν οι «επενδυτές», οπότε οδηγούμαστε σε «λύσεις» ακόμα μεγαλύτερης τσιμεντοποίησης, ή στην αντοχή του περιβάλλοντος και των φυσικών πόρων, οπότε απαιτείται εντελώς διαφορετικός σχεδιασμός;
Και οι αντιδράσεις των «τοπικών αρχών»;
Δυστυχώς πολύ λίγα και πολύ αργά. Ενώ θα μπορούσαν να είχαν την ευχέρεια για ουσιαστικές παρεμβάσεις, έφτασαν την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή να παρακαλούν για μια εξαίρεση, μια καθυστέρηση στην υλοποίηση, έστω ένα παραθυράκι… λειτούργησαν δηλαδή έτσι όπως είχαν μάθει να λειτουργούν τόσα χρόνια… με τα γνωστά αποτελέσματα.
Και δεν είχαν έστω την πρόνοια να ζητήσουν συντεταγμένα, το να επιτραπεί στις τοπικές κοινωνίες να έχουν τη δυνατότητα να ορίζουν μόνες τους τη μοίρα τους, μέσω της εκπόνησης των δικών τους ΤΟΠΙΚΩΝ Χωροταξικών Πλαισίων, χωρίς να πρέπει να αποδεχτούν τους κεντρικούς σχεδιασμούς άλλων πάνω στη δική τους εργασία και περιουσία!
Γιατί σε κάθε περίπτωση, στόχος του νέου ΕΧΠ δεν φαίνεται να είναι ούτε η προστασία του τοπίου, ούτε η διαφύλαξη του περιβάλλοντος, ούτε η κοινωνική συνοχή – παρά τα όσα διακηρύσσονται στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που το συνοδεύει.
Στόχος είναι και πάλι να εξυπηρετήσει κάποια «επενδυτικά» συμφέροντα κάποιων λιγοστών, χωρίς να δημιουργεί συνθήκες ανάπτυξης για τη τοπική κοινωνία με όρους βιωσιμότητας, χωρίς να δίνει κίνητρα ανάπτυξης υποβαθμισμένων τουριστικά περιοχών, χωρίς να προωθεί τον πολιτισμό, χωρίς να προστατεύει το τοπίο και το περιβάλλον, και τέλος χωρίς να λαμβάνει υπόψιν του εμάς!
Πρωτοβουλία για μια Βιώσιμη Ζάκυνθο