1
Και όλους μαζί
της Φαντασίας τα φτερά
στο Φως μάς φέρνουν.
2
Κ’ εσύ τον Λόφο
άφησες για τη σιωπή
και τη μαυρίλα;
3
Μ’ άσαρκο σώμα
τ’ αδικήματα μετράς
κι όλο θυμώνεις.
4
Με της καρδιάς σου
τόσα δώρα κι απορείς
για Λύπης δάκρυ;
5
Και στον Σκοπό μας
μ’ αλογάκια φτερωτά
θα προσκυνάμε.
6
Σκιά στη Φιλικών ‒
και πιο ψηλά κοιτώντας
τ’ άθωρα ψάχνεις.
7
Πλάσματα Χάρης
σε τοίχους ή εξώφυλλα,
πώς να ξεχάσεις;
8
Στην κάθοδο για
το κενό, δείχνεις ψηλά
τον Προμαχώνα!
9
Στο πανηγύρι
της Πνοής και της Αφής
θα μας μυήσεις;
10
Άνθη της Μνήμης
την πληγή μυρώνουνε
της Απουσίας.
11
Γοργόνες βυθού
και βάγια τής Άνοιξης
πώς θα χρυσώσεις;
12
Χρωστήρα γραφές
ή χρώματα Ίριδας
μας ανυψώνουν.
Διονύσης Σέρρας
Ζάκυνθος, Οκτώβριος 2026
*δημοσιεύτηκε στο φύλλο της εφημερίδας ΕΡΜΗΣ 7239 / 16.10.2026