Η ποιότητα του νερού στη Ζάκυνθος έχει απασχολήσει έντονα τους κατοίκους το τελευταίο χρονικό διάστημα λόγω της υψηλής υφαλμυρότητας.
Την ίδια ώρα, ανακοινώθηκαν αυξήσεις στα τιμολόγια του νερού, οι οποίες θα επηρεάσουν τόσο τα οικιακά όσο και τα επαγγελματικά τιμολόγια τους επόμενους μήνες. Οι αυξήσεις αυτές έρχονται σε μια περίοδο που τα νοικοκυριά και οι επαγγελματίες αντιμετωπίζουν ήδη οικονομικές δυσκολίες. Το ζήτημα του νερού είναι βασικό για την ποιότητα ζωής των πολιτών.
Η νέες χρεώσεις
Ο κ. Γιάννης Κοκκίνης, επικεφαλής της κίνησης πολιτών – πολίτες της Ζακύνθου, μίλησε στον –Ε- σχετικά με την παρουσίαση της νέας τιμολογιακής πολιτικής της ΔΕΥΑΖ:
«Η μελέτη που παρουσιάστηκε ήταν σαφώς εμπεριστατωμένη και δεν πρόκειται για μια πρόχειρη προσέγγιση. Βασίστηκε σε πραγματικά δεδομένα και αυτό είναι κάτι που, αντικειμενικά, δεν το έχουμε δει συχνά τα προηγούμενα χρόνια.
Κάποιος που θα παρακολουθούσε την παρουσίαση χωρίς να γνωρίζει το ιστορικό της ΔΕΥΑΖ, την πραγματική κατάσταση των υποδομών αλλά και τα προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί διαχρονικά, θα μπορούσε εύκολα να θεωρήσει ότι επιτέλους υπάρχει ένας σοβαρός σχεδιασμός και ότι κάτι αρχίζει να κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση.
Ωστόσο, δεν μπορούμε να εξετάζουμε το θέμα αποκομμένα από την πραγματικότητα που βιώνει επί δεκαετίες η κοινωνία της Ζακύνθου. Όλες οι προηγούμενες διοικήσεις, χωρίς εξαίρεση, παρουσίαζαν κατά καιρούς σχέδια και τεχνικές αιτιολογήσεις, επιχειρώντας ουσιαστικά να δικαιολογήσουν μια προβληματική κατάσταση που τελικά μεταφερόταν πάντα στον ίδιο αποδέκτη: τον πολίτη και την τοπική επιχειρηματικότητα.
Η αδυναμία των δημόσιων δομών να λειτουργήσουν αποτελεσματικά δεν μπορεί και δεν πρέπει να μεταφράζεται σε συνεχή επιβάρυνση τελών. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για μια ΔΗΜΟΣΙΑ επιχείρηση, με κύρια αποστολή την εξυπηρέτηση των πολιτών και όχι τη συμπίεσή τους οικονομικά».
Αυξήσεις κ’ ποιότητα
Ο κ. Γ. Κοκκίνης δήλωσε στον –Ε- αναφορικά με τις αυξήσεις και την ποιότητα του Ζακυνθινού νερού:
«Ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει άμεσα την ποιότητα του νερού που λαμβάνει, απλά ανοίγοντας τη βρύση του. Το νερό που παρέχει η ΔΕΥΑΖ στους πολίτες της Ζακύνθου παραμένει όχι απλώς μη πόσιμο, αλλά ουσιαστικά ακατάλληλο για οποιαδήποτε χρήση, επιβαρύνοντας τους πολίτες και τις επιχειρήσεις με έξτρα κόστος για φίλτρα, αντλίες και δεξαμενές, υποδομές που θα έπρεπε να παρέχει η ίδια η ΔΕΥΑΖ.
Προκαλεί φθορές στον εξοπλισμό και δημιουργεί εύλογες ανησυχίες σχετικά με την καταλληλότητα για κάποιες χρήσεις… χωρίς σαφείς απαντήσεις για το αν είναι ασφαλές για το μπάνιο των παιδιών ή για να πλύνουμε τα δόντια μας.
Ταυτόχρονα, οι αρμόδιες υγειονομικές Αρχές και η Περιφέρεια παραμένουν παθητικές, ενώ οι αιρετοί συνεχίζουν να χρησιμοποιούν εμφιαλωμένο νερό καθημερινά, λέγοντας ταυτόχρονα στους πολίτες ότι πρέπει να πληρώσουν παραπάνω για νερό που δεν είναι πόσιμο ή ότι δήθεν πρέπει να νιώσουν καλύτερα επειδή τα ξενοδοχεία θα επιβαρυνθούν περισσότερο! Αυτή η αντίφαση αποκαλύπτει με τον πιο σαφή τρόπο την αδυναμία των δημόσιων δομών να προστατεύσουν πραγματικά τους πολίτες».
Αγωγιμότητα κ’ αναλύσεις
Ο κ. Γ. Κοκκίνης αναφέρθηκε στην υψηλή αγωγιμότητα του νερού:
«Η ΔΕΥΑΖ δημοσιεύει πλέον τις αναλύσεις του νερού στην ιστοσελίδα της, δίνοντας τη δυνατότητα σε κάθε πολίτη να κατεβάσει τα στοιχεία διαχρονικά και να δει την αγωγιμότητα.
Η αλήθεια όμως είναι ότι, παρά τις προηγούμενες αυξήσεις στα τιμολόγια, η αγωγιμότητα δεν έχει βελτιωθεί ουσιαστικά. Αυτό προκαλεί προβληματισμό για το είδος της εμπιστοσύνης που ζητάνε να δείξουμε οι πολίτες. Η εμπιστοσύνη δεν κερδίζεται με αναρτήσεις ή ανακοινώσεις, αλλά με έργα που δείχνουν πραγματική βελτίωση στην ποιότητα του νερού.
Θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, εφόσον υπάρχουν τα δεδομένα, αυτά να παρουσιάζονται συστηματικά στο Δημοτικό Συμβούλιο. Το 90% του χρόνου μιας παρουσίασης πρέπει να αφιερώνεται σε όσα έχει κάνει η δημόσια επιχείρηση ύδρευσης για τον πολίτη, και όχι στο πώς θα προσπαθήσουμε να «σώσουμε» μια επιχείρηση που συνεχίζει να μην αποδίδει και να μην εξυπηρετεί ουσιαστικά την κοινωνία. Ίσως θα πρέπει να δούμε με προσοχή την αποστολή και τον αρχική σκοπό των ΔΕΥΑ.
Πάνω σε αυτό ακριβώς, σας παραθέτω αυτούσιο ένα μέρος προσωπικής επικοινωνίας μου με το Υπουργείο, κατά την οποία ο Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης απευθυνόμενος προς τον Δήμο Ζακύνθου και τη ΔΕΥΑΖ στις 21/03/2024 αναφέρει χαρακτηριστικά:
“Επισημαίνουμε συναφώς ότι η βελτίωση της ποιότητας ζωής των δημοτών πρέπει να αποτελεί τον πρωταρχικό στόχο σας, οι οποίοι αφενός καταβάλλουν τα δημοτικά τους τέλη και αφετέρου δεν ευθύνονται για τα προβλήματα που υφίστανται στα δίκτυα υδροδότησης.”
Αυτό καθιστά σαφές ότι η προτεραιότητα πρέπει να είναι η πραγματική εξυπηρέτηση των πολιτών και όχι η οικονομική διαχείριση μιας ΑΔΥΝΑΜΗΣ δημόσιας δομής!»
Η βελτίωση του νερού
Ο κ. Γ. Κοκκίνης απάντησε στον –Ε- σχετικά με τις δηλώσεις για σταδιακή βελτίωση του νερού στην Ζάκυνθο:
«Όλα είναι εφικτά, αρκεί να υπάρχει θέληση και οι προτεραιότητες να είναι σωστές. Ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΖ, όπως κάθε εκάστοτε πρόεδρος, έχει φυσικά την διαχειριστική ευθύνη και θα πρέπει να έχει στο μυαλό του τη βελτίωση της ποιότητας του νερού. Ωστόσο, η λέξη «βελτίωση» είναι συχνά παγίδα: το νερό είναι είτε πόσιμο είτε όχι – δεν υπάρχουν αποχρώσεις γκρι. Διαφωνώ κάθετα με εκφράσεις όπως «χαμηλή ποσιμότητα» ή «μερική ποιότητα».
Περιμένω να δω με αποδείξεις και επίσημες αναλύσεις πραγματική βελτίωση. Ίσως θα μπορούσε μια μέρα, ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΖ να φέρει στο Δημοτικό Συμβούλιο ένα ποτήρι νερό από την βρύση του πνευματικού κέντρου, και να το πιει μπροστά σε όλους μας, ώστε να μιλήσουμε με πραγματικά δεδομένα και όχι με γενικές διακηρύξεις για το πόσο “βελτιωμένη” είναι η ποιότητα. Προς το παρόν, δεν υπάρχει κανένα απολύτως χρονοδιάγραμμα για το πότε το νερό θα είναι πόσιμο, οπουδήποτε.
Τέλος, ο πολίτης, ο επιχειρηματίας ή ο ξενοδόχος δεν ενδιαφέρεται φυσικά για τη βιωσιμότητα της ΔΕΥΑΖ – αυτά είναι “εσωτερικά (και δυστυχώς πολιτικά) θέματα” , πόσο μάλλον όταν στην πράξη, ένα πολύ μεγάλο μέρος νερού, μεταφέρεται και εμπορεύεται σε ρόδες – η απόλυτη υποβάθμιση των Δημοσίων δομών.
Η γνώμη μου είναι ότι οι θεσμοί πρέπει να έχουν συνέχεια, να μην υπάρχει συγκεντρωτισμός σε πρόσωπα, είτε αιρετούς είτε δημοτικούς υπαλλήλους, και ότι δεν είναι αδυναμία, όταν δεν μπορούμε να διαχειριστούμε καταστάσεις να ζητήσουμε βοήθεια από την κεντρική κυβέρνηση ή ακόμη και να πάρουμε δραστικές αποφάσεις, όπως για παράδειγμα να μην δοθούν νέες άδειες παροχής, ώσπου το κεντρικό κράτος να κινητοποιηθεί και να αναλάβει τις ευθύνες του – ακόμα και αν αυτό σημαίνει την κατάργηση ή την αναδιάρθρωση ζημιογόνων ή μη αποδοτικών δομών…».
ΟΛΓΑ ΓΚΟΥΣΚΟΥ