Με συγκέντρωση έξω από το Διοικητήριο, ομιλίες και πορεία θα γίνει φέτος στη Ζάκυνθο ο εορτασμός της επετείου εξέγερσης στο Πολυτεχνείο 53 χρόνια μετά από τη ματωμένη 17 Νοέμβρη του 1973.
Η προσυγκέντρωση θα γίνει στις 6,30 το απόγευμα της Τρίτης 17 Νοεμβρίου, αύριο δηλαδή με το σύνθημα για “Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία” να είναι τραγικά επίκαιρο.
Η ανακοίνωση του Εργατικού Κέντρου που οργανώνει τις εκδηλώσεις, αναφέρει:
Ο ξεσηκωμός στο Πολυτεχνείο, το Νοέμβρη του 1973, αποτελεί ένα ιστορικό γεγονός, ορόσημο της λαϊκής πάλης, σε μια από τις δύσκολες περιόδους της νεότερης ιστορίας του λαϊκού μας κινήματος.
Τιμάμε όλους όσοι αγωνίστηκαν, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, βασανίστηκαν, δολοφονήθηκαν από τη χούντα. Η αλύγιστη στάση αγωνιστών στις εξορίες και τις φυλακές κράτησε αναμμένη τη φλόγα του αντιδικτατορικού αγώνα. Ο μαζικός ηρωισμός, τα αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα που κυριάρχησαν αποτελούν και σήμερα πηγή έμπνευσης για την νεολαία και τον λαό και παρά τις συνεχείς προσπάθειες να καταστεί ένα ανώδυνο σύμβολο, συνεχίζει να συγκινεί μεγαλύτερες και νεότερες γενιές εργατικών και λαϊκών δυνάμεων ως σύμβολο νέων αγώνων.
Σήμερα οι εξελίξεις αποδεικνύουν ότι η άρχουσα τάξη της χώρας μας, με την κυβέρνηση και τα κόμματα που την υπηρετούν, είναι αποφασισμένη να αξιοποιήσει όλους τους τρόπους, να υποβάλει τον λαό σε κάθε θυσία και κίνδυνο, για να πετύχει τον κεντρικό της στόχο, την αναβάθμιση της θέσης της στην περιοχή, τη μετατροπής της χώρας σε κόμβο μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων, για τα δικά της ιδιοτελή κέρδη. Άλλωστε, η κυβέρνηση συμμετέχει ήδη σε δύο πολέμους, παραχωρεί βάσεις, λιμάνια και αεροδρόμια, χωρίς τα οποία δεν θα μπορούσαν αυτοί να διεξαχθούν. Στέλνει ακριβοπληρωμένες από τον λαό φρεγάτες, πυραυλικά συστήματα και προσωπικό χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορα. Γι’ αυτό γίνεται σημαιοφόρος στον ενεργειακό πόλεμο, συντασσόμενη με τα σχέδια για την ενεργειακή κυριαρχία των ΗΠΑ.
Σε τέτοιες συνθήκες, δεν χωρά κανένας εφησυχασμός και καμία αυταπάτη ότι δήθεν “δεν θα γίνει τίποτα, γιατί τα έχουν όλα κανονισμένα”. Σε αυτό το παιχνίδι με τη φωτιά, οι κυβερνήσεις και οι αστικές τάξεις ξέρουν πώς μπαίνουν, αλλά δεν ξέρουν πώς και πότε θα βγουν. Τα περιθώρια ελιγμών στενεύουν και η πορεία της κλιμάκωσης γίνεται ανεπίστρεπτη.
Τα μηνύματα για “Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία”, “έξω οι ΗΠΑ – έξω το ΝΑΤΟ”, για αποδέσμευση από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, τους πολέμους και τις επεμβάσεις τους παραμένουν επίκαιρα. Η ιστορική πείρα διδάσκει ότι ο τροχός της ιστορίας προχωράει μπροστά μόνο όταν βγει στο προσκήνιο ο οργανωμένος και αποφασισμένος λαός.
