Με αφορμή την πρόσφατη συζήτηση στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑΖ για την δημιουργία μονάδας αφαλάτωσης στον Αγιο Νικόλαο Βολιμών, ο οικονομολόγος Μαρίνος Στουφής κατέθεσε δημόσια την παρακάτω πρόταση:
Το ζήτημα του νερού στη Ζάκυνθο δεν είναι μόνο πόσο νερό διαθέτουμε. Είναι και πόσο νερό χάνουμε. Σύμφωνα με μελέτη που έχει παρουσιαστεί, στο νησί αντλούνται περίπου 11 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού ετησίως, ενώ τιμολογούνται λιγότερο από 2 εκατομμύρια κυβικά μέτρα. Αυτό σημαίνει ότι περισσότερα από 9 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού δεν εμφανίζονται ως τιμολογούμενη κατανάλωση.
Το ερώτημα που οφείλουμε να απαντήσουμε είναι απλό:
Πού καταλήγει αυτό το νερό ;
Χάνεται από διαρροές;
Χάνεται λόγω παλαιότητας του δικτύου;
Υπάρχουν μη καταγεγραμμένες καταναλώσεις;
Υπάρχουν παράνομες συνδέσεις;
Ή πρόκειται για συνδυασμό όλων αυτών των παραγόντων;
Για τον λόγο αυτό προτείνω η ΔΕΥΑΖ να προχωρήσει άμεσα σε ανοιχτό μειοδοτικό διαγωνισμό για την επιλογή εξειδικευμένου και πιστοποιημένου αναδόχου ή κοινοπραξίας τεχνικών συμβούλων, με αποκλειστικό αντικείμενο την πλήρη διερεύνηση των απωλειών νερού στο δίκτυο ύδρευσης της Ζακύνθου.
Ο ανάδοχος θα πρέπει να παραδώσει:
• Πλήρες υδατικό ισοζύγιο του δικτύου.
• Εντοπισμό και ποσοτικοποίηση των απωλειών.
• Έλεγχο γεωτρήσεων, και δεξαμενών.
• Ζωνοποίηση του δικτύου και καταγραφή προβληματικών περιοχών.
• Έλεγχο παράνομων συνδέσεων και μη καταγεγραμμένων παροχών.
• Συγκεκριμένο σχέδιο δράσης με χρονοδιάγραμμα και προϋπολογισμό για τη μείωση των απωλειών.
Μετά την ολοκλήρωση του ελέγχου, η ΔΕΥΑΖ οφείλει να προχωρήσει άμεσα στην εκπόνηση των απαιτούμενων μελετών και στην αναζήτηση χρηματοδότησης για την υλοποίηση των παρεμβάσεων.
Οι πόροι μπορούν να προέλθουν από:
• Εθνικά προγράμματα και κρατικές επιχορηγήσεις.
• Ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία και προγράμματα.
• Ίδια συμμετοχή της ΔΕΥΑΖ.
Πριν συζητήσουμε λύσεις υψηλού κόστους, όπως η αφαλάτωση, έχουμε υποχρέωση να γνωρίζουμε τι συμβαίνει με τα περισσότερα από 9 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού που αντλούνται κάθε χρόνο και δεν τιμολογούνται.
Το φθηνότερο νερό είναι αυτό που δεν χάνεται.
Η Ζάκυνθος χρειάζεται σχέδιο, διαφάνεια, τεχνική τεκμηρίωση και αποφασιστικότητα. Και το πρώτο βήμα είναι να εντοπίσουμε πού χάνεται το νερό που ήδη διαθέτουμε».