Τα μεγαλύτερα θύματα της αλόγιστης επέκτασης της τουριστικής δραστηριότητας το καλοκαίρι που πέρασε ήταν χωρίς αμφιβολία, οι απλοί πολίτες του νησιού μας που μετά τον εφιάλτη των σκουπιδιών στους δρόμους έζησαν και εξακολουθούν να ζουν τον άλλο μεγάλο εφιάλτη, αυτό των λυμάτων στην καθημερινή τους ζωή.
Αυτές τις χιλιάδες των απλών εργαζομένων πολιτών δυστυχώς δεν τους προστάτεψε καμία αρχή και καμία υπηρεσία.
Τόσο ο Δήμος όσο και η Περιφερειακή Ενότητα Ζακύνθου αποδείχτηκαν τραγικά ανεπαρκείς όχι μόνο να κάνουν τα όσα ορίζουν οι νόμοι αλλά κυρίως να συλλάβουν τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος και να διαφυλάξουν μια ελάχιστη ποιότητα ζωής για όλους μας.
Και το χειρότερο είναι ότι ακόμα και τώρα που συνέβησαν όλα αυτά τα τραγικά στην διάρκεια του καλοκαιριού δεν υπάρχει πρόθεση και δεν εξαγγέλλεται καμία πρωτοβουλία ώστε να ελπίζουμε ότι τα πράγματα δεν θα γίνουν ακόμα πιο δύσκολα τον επόμενο χρόνο. Την ώρα που εξαγγέλλεται η ανέγερση πολλών νέων ξενοδοχείων δεν γίνεται καμία συζήτηση για το γεγονός ότι το ποτάμι του Αγίου Χαραλάμπη έχει μεταβληθεί σε υπαίθρια χαβούζα και ότι λύματα εκβάλλονται ελλιπώς επεξεργασμένη με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για τη δημόσια υγεία και την καθαρότητα των ακτών από το Αργάσι έως το Κρυονέρι.
Αντίθετα ο “κόσμος το ΄χει τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι” ότι γίνονται διάφορες μεθοδεύσεις ώστε να διευκολυνθεί αυτή η νέα “έκρηξη” στον αριθμό των καταλυμάτων σε βάρος της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος από ανθρώπους που θέλουν να εμφανίζονται ως δήθεν αριστεροί και
οικολόγοι.
Νομίζουμε ότι τέτοια υποκρισία δεν μας έχει τύχει τις τελευταίες δεκαετίες.