Τις κινήσεις και τις πρωτοβουλίες του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, μία προς μία για να φθάσουμε στη διάσωση του ναυαγίου, περιέγραψε με συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα ΕΡΜΗΣ, ο καθηγητής στο Τμήμα μεταλλειολόγων του ΕΜΠ Δημήτριος Καλιαμπάκος ο οποίος επεσήμανε πως έχει χαθεί ήδη ένας χρόνος αφού έχουν παραδώσει το έργο τους από το καλοκαίρι του 2024.
Είναι γεγονός ότι δεν υπάρχει άλλο περιθώριο στην κλεψύδρα του χρόνου για τη διάσωση του ναυαγίου κι αυτό έχει καταστεί σαφές με πολλούς τρόπους σε αυτούς που έχουν την ευθύνη να προχωρήσουν τα έργα με ταχείς ρυθμούς.
O καθηγητής στο Τμήμα μεταλλειολόγων του ΕΜΠ Δημήτριος Καλιαμπάκος
Αρχικά ο καθηγητής του ΕΜΠ Δημήτριος Καλιαμπάκος έκανε αναφορά σε θέματα τουρισμού και υποδομών, ενώ στη συνέχεια μίλησε για την ιστορία της Ζακύνθου και την ανάγκη να διασωθεί ότι έχει αφήσει ο χρόνος και οι σεισμοί. Ανάμεσα σε αυτά είναι και το ναυάγιο.
«Περιοχές όπως το νησί της Ζακύνθου, ένα νησί με τεράστια ιστορία, έχει προβλήματα άλλου τύπου όπως αυτά που σχετίζονται με τον υπερτουρισμό από τον οποίο κάποιοι υποφέρουν και πρέπει να βρεθεί μία ισορροπία.
Γίνεται μία σύγκριση με τους πόρους που έχεις και με αυτό που μπορεί να σηκώσει το νησί. Αν έχεις περισσότερο νερό μεγαλώνεις και τις δυνατότητες που έχεις να υποδεχθείς αξιοπρεπώς τους ανθρώπους και κυρίως να μην μπει το δίλημμα «ποιότητα ζωής των κατοίκων ή τουρισμός» και δεν πρέπει να μπει αυτό το δίλημμα.
Θέλω να πω ότι όπως όλοι ξέρουμε, η Ζάκυνθος ισοπεδώθηκε από ένα μεγάλο σεισμό και μία τεράστια παράδοση –ιστορική, πολιτισμική, εθνογραφική- δεν είχε υλικά αποτυπώματα γιατί τα γκρέμισε ο σεισμός.
Θα πρέπει να προσέχουμε εκείνα τα απομεινάρια που συνδέουν την σημερινή Ζάκυνθο με τη μακραίωνη ιστορία της. Ένα από αυτά είναι το υπέροχο γεφύρι που βρίσκεται μέσα στη θάλασσα στο Αργάσι κάνοντας την παρουσία του ακόμα πιο εξωτική και θα πρέπει να ολοκληρωθεί η προσπάθεια για να διασωθεί. Επομένως κάθε στοιχείο που συνδέι τη σημερινή Ζάκυνθο με την ιστορία της θα πρέπει να το προστατεύουμε ως κόρη οφθαλμού. Αυτό είναι η μία πλευρά και τώρα πάμε στο ναυάγιο» είπε ο κ. Καλιαμπάκος.
Από το 2024
Ξετυλίγοντας το κουβάρι των ενεργειών που έγιναν για τη διάσωση του πλοίου στο ναυάγιο, ο καθηγητής του ΕΜΠ δήλωσε: «Θυμάστε ότι την εποχή που ενεπλάκη το Πολυτεχνείο ήταν χειμώνας του 2024; Τότε εμείς είπαμε για επείγουσα υπόθεση και δεν χρειάζεται να είναι κάποιος καθηγητής στο Πολυτεχνείο για να καταλάβει ότι ο κίνδυνος για το ναυάγιο είναι άμεσος. Ένα μεγάλο κομμάτι του έχει φύγει κι αν δει κάποιος τη φωτογραφία από ψηλά, βλέπει ότι ο άξονας του καραβιού δεν διακρίνεται, δηλαδή η θάλασσα μπορεί πια και το μετακινεί.
Όμως το Πολυτεχνείο δεν διάλεξε τη στάση της απόδοσης ευθυνών γιατί προφανώς αυτή η κατάσταση δεν δημιουργήθηκε τώρα. Το ναυάγιο έχει τεράστια σημασία οικονομική, πολιτισμική και όχι μόνο για τη Ζάκυνθο αλλά για όλη την Ελλάδα. Αυτή η εικόνα αγριάδας και ομορφιάς είναι στα όνειρα εκατομμυρίων ανθρώπων, είναι στις προσδοκίες τους για ένα ταξίδι ζωής, επομένως έχει χαρακτηριστικά ενός σύγχρονου πολιτισμικού μνημείου κι έτσι πρέπει να το φροντίσουμε. Πρέπει να κάνουμε ότι μπορούμε περισσότερο γι’ αυτό».
Οι κίνδυνοι
Ο κ. Καλιαμπάκος αναφέρθηκε στους κινδύνους που διατρέχει το πλοίο και στην προσπάθεια να γίνουν πράγματα μέσα σε χρόνο ρεκόρ και είπε: «Το Πολυτεχνείο συνειδητοποίησε ότι ο κίνδυνος για το ναυάγιο είναι άμεσος και για να αποδείξει πως πρέπει να αλλάξει ο τρόπος που το χειριζόμαστε, μέσα σε 5 μήνες και μέσα στο χειμώνα, υπό πολύ αντίξοες συνθήκες, συγκέντρωσε όλα εκείνα τα στοιχεία που ήταν απαραίτητα για να βρεθεί λύση που θα ήταν η καλύτερη δυνατή με δεδομένο το επείγον της κατάστασης. Ο μηχανικός προσδιορίζει μία λύση στο χρονικό πλαίσιο που είναι αναγκαία αυτή η λύση».
Για τις ενέργειες που έκανε το ΕΜΠ ο καθηγητής ανέφερε: « Τον Ιούνιο του 2024 καταθέσαμε την πρότασή μας η οποία είχε έμφαση στη διάσωση του ναυαγίου, δηλαδή στην αντιδιαβρωτική του προστασία στο σκαρί και στην σταθεροποίηση της ακτής σε ένα επίπεδο που στο παρελθόν έχει υπάρξει, διαμορφώνοντας ένα δεύτερο μαξιλάρι ώστε να μην χτυπάει το κύμα κατευθείαν το σκαρί το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου.
Αυτό το σκεπτικό ακούγεται απλό αλλά έχει αναλυθεί στις λεπτομέρειες, η πρότασή μας ήταν ανοιχτή σε κριτική αλλά δεν ακούστηκαν κριτικές επί της σύλληψης και επί της τεχνικής προσέγγισης του θέματος. Από τότε μέχρι σήμερα έχει περάσει ένας χρόνος κι αυτό είναι μία τεράστια απώλεια.
Παρά το καμπανάκι που χτυπήσαμε ότι το κάνουμε αυτό για να προλάβουμε να έχουμε έργο με επείγουσες διαδικασίες και με διαδικασίες μελέτης-κατασκευής πριν το χειμώνα του 2024-25, η απάντηση ήταν ότι δεν προλαβαίνουμε, αλλά είναι δυνατόν η πολιτεία να δέχεται ως λογική μία απάντηση που μπορεί να εξαφανίσει ένα πολύτιμο στοιχείο της Ζακύνθου και της Ελλάδος; Πως είναι δυνατόν να ανεχόμαστε ότι είναι φυσιολογικό οι διαδικασίες να είναι υπό αυτό τον άμεσο κίνδυνο» αναρωτήθηκε ο κ. Καλιαμπάκος.
Κι άλλος επικίνδυνος χειμώνας
Το ζήτημα είναι ότι περνά ο ένας χειμώνας μετά τον άλλον και ακόμα δεν ξεκίνησαν τα έργα για τα οποία το ΕΜΠ πρότεινε να γίνουν με μελέτη-κατασκευή για να επιταχύνουμε.
«Είμαστε τυχεροί γιατί ο περσινός χειμώνας δεν εξαφάνισε το ναυάγιο και τώρα προκύπτει ο δεύτερος χειμώνας. Εξοικιωμένοι σε μία πραγματικότητα που προσπερνάμε τους κινδύνους, φτάσαμε στον Οκτώβρη κι ακόμα συζητάμε διαδικαστικές λεπτομέρειες. Βέβαια έχουν γίνει κάποια βήματα όπως η προώθηση τμημάτων της μελέτης για να δοθούν οι αδειοδοτήσεις, υπάρχει εξασφάλιση χρηματοδότησης κι ο βουλευτής Ζακύνθου έχει παίξει σημαντικό ρόλο σε αυτό κλπ.
Επομένως παραμένουμε με την αγωνία ότι πρέπει να συνειδητοποιηθεί η πραγματικότητα και οι αρμόδιες αρχές να καταλάβουν το επείγον της υπόθεσης και να πράξουν τα δέοντα μέσα στο χρόνο που πρέπει. Εδώ βρισκόμαστε» εξήγησε ο καθηγητής.
Πολύτιμο το ναυάγιο
Ο καθηγητής του Πολυτεχνείου έδωσε τη δική του οπτική για το ναυάγιο και την αξία του ενώ εξέφρασε την αγωνία του για το τι μέλλει γενέσθαι. «Το ναυάγιο είναι ένα πολύτιμο στοιχείο για τη φυσιογνωμία της Ζακύνθου και της Ελλάδας. Στα δικά μου μάτια δεν πρέπει να χαθεί αυτό που αγαπούν εκατομμύρια ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Ο κρίσιμος κρίκος είναι η δραστηριοποίηση της τοπικής κοινωνίας. Εγώ δεν μπορώ να σας υποσχεθώ αν τον επόμενο χειμώνα μια κακοκαιρία δεν θα πάρει το ναυάγιο» είπε χαρακτηριστικά.
Τέλος ο κ. Καλιαμπάκος έθεσε το ερώτημα «Τί θα πούμε αν χαθεί το ναυάγιο;» και υπενθύμισε πως το ΕΜΠ χτυπά καμπανάκι από τον Ιούνιο του 2024 καθώς έχει έτοιμη μία εφικτή λύση η οποία είναι πάνω στο τραπέζι.