Έντονη ανησυχία επικρατεί στην πόλη και στα χωριά της Ζακύνθου, καθώς το πρόβλημα με τα τρωκτικά συνεχίζεται εντεινόμενο και δεν διαφαίνεται από τις αρχές κανένα ουσιαστικό ενδιαφέρον για την αντιμετώπισή του.
Παρά τις κατά καιρούς μυοκτονίες που πραγματοποιούνται, ο αριθμός των ποντικιών φαίνεται να αυξάνεται καθώς αυτές γίνονται αποσπασματικά και υπό την πίεση της κοινής γνώμης.
Οι κάτοικοι αναφέρουν ότι τα ποντίκια έχουν εμφανιστεί σε σπίτια, αυλές, αποθήκες, χωράφια, αλλά ακόμη και κοντά σε κατοικίες. Κάποιοι κάνουν λόγο για χιλιάδες τρωκτικά σε ολόκληρο το νησί, υποστηρίζοντας ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο.
Το ζήτημα παραμένει ανοιχτό και απασχολεί έντονα όλους μετά το θάνατο ενός ακόμα συμπολίτη μας πριν από μερικούς μήνες.
Οι κάτοικοι υποστηρίζουν ότι ο αριθμός των ποντικιών δεν έχει μειωθεί και ότι στις αγροτικές περιοχές το φαινόμενο είναι πιο έντονο.
Οι πολίτες ζητούν πιο αποτελεσματικά μέτρα για την αντιμετώπιση της κατάστασης, επισημαίνοντας ότι απαιτείται ένας συνολικός σχεδιασμός με συστηματικές παρεμβάσεις, ώστε να περιοριστεί ο πληθυσμός των τρωκτικών και να προστατευθεί η δημόσια υγεία.
Το ζήτημα της λεπτοσπείρωσης και της αύξησης των τρωκτικών εξακολουθεί να αποτελεί μια υγειονομική βόμβα για τη Ζάκυνθο, ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν οι συνθήκες ευνοούν την εξάπλωση του προβλήματος με τις τεράστιες ποσότητες σκουπιδιών και φαγητού λόγω του τουρισμού.
Η επίσκεψη κλιμακίου του ΕΟΔΥ στη Ζάκυνθο δεν έφερε κανένα αποτέλεσμα για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι δόθηκαν οδηγίες στους κατοίκους για ατομικά μέτρα προστασίας με την πολιτεία να μην αναλαμβάνει ευθύνες.
Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι το ποσό των 300 χιλιάδων ευρώ που διέθεσε η κυβέρνηση στο Δήμο δεν αξιοποιήθηκε και δεν έγινε γνωστός ο προγραμματισμός που υπάρχει. Ενδεχομένως να γίνει μυοκτονία αργότερα αλλά τα τρωκτικά πολλαπλασιάζονται επικίνδυνα. Τα νεογέννητα ποντικάκια βρίσκονται παντού και μπαίνουν σε σπίτια και αποθήκες.
Οι συμπολίτες μας δηλώνουν ότι κάθε μήνα προβαίνουν σε δαπάνες για να καταπολεμήσουν το πρόβλημα αλλά δεν βρίσκουν λύση και αναρωτιούνται ποιά είναι η ευθύνη των αρχών και της πολιτείας.