Σε μία σειρά από προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι τοπικές κοινωνίες στα νησιά μας αναφέρθηκε ο περιφερειακός σύμβουλος και επικεφαλής της ΑΝΑΣΑ Θεόδωρος Γαλιατσάτος ο οποίος μίλησε στην εφημερίδα ΕΡΜΗΣ και έδωσε ένα τρίπτυχο που ξεκινάει από την πολιτική βούληση και συνεχίζει με την δημιουργία σχεδίου και την εξασφάλιση χρηματοδότησης για να έχουμε αποτελέσματα.
Ειδικά τα νησιά του Ιονίου που είναι τουριστικά, στη διάρκεια του καλοκαιριού οι κάτοικοι και οι επισκέπτες βρίσκονται αντιμέτωποι με το κυκλοφοριακό και τις ελλιπείς υποδομές σε ύδρευση, αποχέτευση, καθαριότητα κλπ.
Ο κ. Θεόδωρος Γαλιατσάτος δήλωσε ότι «Προβλήματα υπάρχουν σε όλες τις περιοχές. Είναι γεγονός ότι η πίεση που δέχονται οι υποδομές μας από την επισκεψιμότητα, που είναι μεγάλη κάθε χρόνο, έχει παρενέργειες. Και όσο τα υπάρχοντα προβλήματα, τα οποία είναι διαπιστωμένα από παλιότερα, δεν αντιμετωπίζονται δραστικά, είναι σίγουρο ότι προστίθενται και νέα, τα οποία κάνουν ακόμα πιο οξυμένη την κατάσταση. Δηλαδή, ένα στοιχείο είναι η βιωσιμότητα των πόλεων πλέον. Δηλαδή, οι μικρές μας πόλεις, οι πρωτεύουσες, πώς μπορούν να αντέχουν το καλοκαίρι; Είναι ένα πρόβλημα και όσο δεν καταλαβαίνουν οι δημοτικές αρχές, αλλά και όχι μόνο αυτές, ποιο είναι το πρόβλημα και δεν συζητούν για το πώς θα βρεθούν —μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν— αλλά πώς σταδιακά και με έναν συγκροτημένο τρόπο θα αντιμετωπιστούν αυτά τα προβλήματα με διευθέτηση κυκλοφορίας, με περιορισμούς, με χρήση ηλεκτρικών μέσων και διάφορα άλλα που μπορεί κανείς να πει σε μια εξειδικευμένη συζήτηση… Όσο αυτά δεν συζητούνται σε βάθος και δεν λαμβάνονται αποφάσεις οι οποίες σταδιακά θα αρχίσουν να εφαρμόζονται, τότε η κατάσταση θα χειροτερεύει. Αυτό το βλέπουμε τα τελευταία χρόνια».
Το Ιόνιο
Τα νησιά του Ιονίου είναι από τις περιοχές που δέχονται μεγάλη πίεση λόγω τουρισμού και ο κ. Γαλιατσάτος είπε: «Είναι σίγουρο ότι τα προβλήματα, ας πούμε, και στην Κέρκυρα και στη Ζάκυνθο είναι εντονότατα, αλλά μην νομίζετε ότι είναι πιο εύκολα από την Κεφαλονιά, Το Αργοστόλι ως πρωτεύουσα έχει τα ίδια σχεδόν προβλήματα με την κυκλοφορία, με την πίεση που δέχεται. Ακόμα και η Λευκάδα, που είναι ακόμα πιο μικρή, δεν έχει εναλλακτική στην είσοδο των οχημάτων στην πόλη, όπου όλοι θα περάσουν ή σχεδόν όλοι θα περάσουν από το κέντρο και από εκεί που είναι η εμπορική κίνηση.
Δεν θέλω να κάνω τον έξυπνο, καθώς γνωρίζω τι σημαίνει να αντιμετωπίσεις τα προβλήματα. Αλλά δυστυχώς αυτό που μας ανησυχεί είναι ότι δεν βλέπουμε να υπάρχει εντοπισμός των βασικών προβλημάτων που πρέπει να διαχειριστούμε: κάποια άμεσα, κάποια μεσοπρόθεσμα και κάποια μακροπρόθεσμα».
Σχετικά με ειδικότερα προβλήματα του νησιού μας, ο κ. Γαλιατσάτος ανέφερε: «Πόσα χρόνια μιλάμε για το θέμα του αποχετευτικού συστήματος, για παράδειγμα στη Ζάκυνθο, του βιολογικού καθαρισμού, του συστήματος αποχέτευσης; Είκοσι-τριάντα χρόνια. Μα μόνο εγώ θυμάμαι κάποια πράγματα που υπήρχαν πριν ασχοληθώ εγώ με τα της Περιφέρειας κλπ.
Είναι τραγικό να δημιουργούνται θέματα τέτοιου είδους που έχουν σχέση με τη δημόσια υγεία αλλά και την εικόνα που σχηματίζει κάθε τόπος μας στους επισκέπτες. Ξέρετε, δεν θέλουμε ούτε να είμαστε μάντεις κακών, ούτε να μιλάμε με απαισιόδοξο τρόπο… Αλλά εδώ χρειάζεται σχεδιασμός».
Το κυκλοφοριακό
Ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα των τουριστικών νησιών το καλοκαίρι είναι το κυκλοφοριακό και ο κ. Θ. Γαλιατσάτος είπε: «Αφού και εμείς αποφεύγουμε να πλησιάζουμε τις πόλεις μας, εκτός αν έχουμε ιδιαίτερη επαγγελματική ενασχόληση και είναι υποχρεωτικό. Άρα το πρόβλημα είναι διαπιστωμένο. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερες αναλύσεις. Το ζήτημα είναι οι λύσεις να δίνονται, και λύσεις για όλα υπάρχουν μόνο που χρειάζεται να υπάρχει η πολιτική βούληση γι’ αυτό. Συγκεκριμένα θέλει πολιτική βούληση, θέλει σχέδιο και χρήματα.
Ποτέ δεν λείπουν χρήματα από έναν φορέα ο οποίος έχει σχέδιο και λέει «αυτά είναι τα θέματά μου, αυτές είναι οι μελέτες μου, δώστε μου χρήματα να προχωρήσω» είπε ο πρώην Περιφερειάρχης.
Οι φιλοδοξίες
Αναφορικά με τις φιλοδοξίες όσων θέλουν να ασχοληθούν με τα κοινά και δη με την αυτοδιοίκηση, ο κ. Γαλιατσάτος σημείωσε: «Θα ήταν καλό να έχει κάποιος και μια φιλοδοξία λίγο παραπάνω, να θεωρεί ότι η παρουσία του στα κοινά πρέπει να συνοδεύεται και από κάτι που, όταν θα φύγει από αυτή τη θέση, θα μπορεί να πει: «Κύριοι, άφησα αυτό. Αυτό έγινε γιατί συνέβαλα κι εγώ αποφασιστικά για να γίνει, γιατί το σκέφτηκα, γιατί το προσπάθησα, γιατί το έκανα». Και να ορίστε πώς αυτή η υποδομή ή κάτι άλλο, βοήθησε τον τόπο για να γίνει καλύτερος. Λοιπόν, αν δεν έχουμε τέτοιες φιλοδοξίες και απλά είμαστε στη λογική τού να περνάνε οι μέρες και να ξαναβάλουμε υποψηφιότητα —δυστυχώς υπάρχουν τέτοια κακά παραδείγματα— η κατάσταση χειροτερεύει.
Όταν λαμβάνεις μια τέτοια εντολή, λαϊκή εντολή, πρέπει να είσαι σε θέση να την αντιμετωπίσεις, να της δώσεις μια διέξοδο και να επιστρέψεις την εντολή στους πολίτες έχοντας ικανοποιήσει κάποια από αυτά τα ζητήματα που θα μπορείς να διορθώσεις, να βελτιώσεις, να αντιμετωπίσεις».
Τα δρομολόγια σύνδεσης των νησιών του Ιονίου
Αυτές τις εβδομάδες βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας το θέμα της διακοπής των δρομολογίων που έκανε το πλοίο «ΛΕΥΚΑΔΑ ΠΑΛΑΣ» το οποίο συνέδεε μεταξύ τους όλα τα νησιά του Ιονίου και παρά τις επισημάνσεις ακόμα δεν έχει δοθεί λύση.
Για το ζήτημα αυτό ο κ. Γαλιατσάτος είπε: «Εγώ δεν μπορώ να διανοηθώ πώς επέτρεψε αυτή η περιφερειακή αρχή να μπλοκάρει αυτή η γραμμή και να μη λειτουργεί. Δηλαδή, τι να της χρεώσω; Να της χρεώσω αδιαφορία; Σίγουρα.
Το πρόβλημα υπήρχε και το κρατούσαν μυστικό και στην Περιφέρεια. Δεν μας είχαν πει τίποτα. Μόνο όταν βγήκε ένα δημοσίευμα στον Τύπο αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε κι εμείς ότι κάτι συμβαίνει, γιατί δεν βλέπαμε το πλοίο.
Το να έχεις υπουργό στο αρμόδιο υπουργείο, να είσαι η Περιφέρεια που έχει την ευθύνη της υλοποίησης αυτής της γραμμής από το ’18 και μετά και να μην έχεις αποτέλεσμα, αυτό το θεωρώ ντροπή. Το λιγότερο ντροπή, γιατί τα υπόλοιπα έπονται. Η αλήθεια είναι πως μου έκανε μεγάλη εντύπωση ότι, όταν σε ένα προηγούμενο συμβούλιο έκανα μια αναφορά και περίμενα απάντηση από τον κύριο Περιφερειάρχη, στη διάρκεια του συμβουλίου κάποια σχόλια συναδέλφων μου από την Κέρκυρα, περιφερειακών συμβούλων, ήταν λίγο απαξιωτικά για τη γραμμή.
«Α», έλεγε ο ένας, «αυτό που κάνει τόσες ώρες; » ή κάτι άλλο. Δηλαδή, αισθάνομαι στο βάθος ότι πίσω από αυτή την αδράνεια και την έλλειψη δραστικών ενεργειών για να μη χαθεί η γραμμή, υπάρχει μια λογική που δυστυχώς φαίνεται ότι κυκλοφορεί στα κερκυραϊκά έδρανα και λέει «τι μας νοιάζει εμάς; ». Περίπου έτσι, δεν είναι ακριβώς έτσι. Λοιπόν όμως, ο Περιφερειάρχης είναι Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων και θα έπρεπε να νοιάζεται για τα 25. 000 εισιτήρια που κόπηκαν την προηγούμενη χρονιά και που, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ανθρώπων της γραμμής, υπήρχαν περιθώρια να αυξηθούν ακόμα περισσότερο. — Γιατί ήταν μια γραμμή που τα τελευταία χρόνια δεν έβρισκες να ταξιδέψεις.
Ειπώθηκε ότι ο πλοιοκτήτης δεν δέχθηκε το οικονομικό αντίτιμο γιατί θεώρησε τότε ότι έχει πρόβλημα με τις αξιώσεις του και το κόστος των καυσίμων. Όλα αυτά λύνονται. Άμα καθίσεις στο τραπέζι και πεις «έχω αυτά τα χρήματα, μέχρι εκεί μπορείς να πας» και ούτω καθεξής.
Αν το βασικό κριτήριο είναι να κρατηθεί ζωντανή αυτή η γραμμή, γιατί είναι προς το συμφέρον του Ιονίου, του τουρισμού, των μικρών επιχειρήσεων και των ανθρώπων, τότε θα το λύνατε. Δυστυχώς, φαίνεται πως δεν υπάρχει τέτοια διάθεση».