Την εκτίμηση για τη φετινή τουριστική περίοδο κατέθεσε μιλώντας στην εφημερίδα ΕΡΜΗΣ ο ξενοδόχος και πρώην Πρόεδρος της Επιτροπή Τουρισμού Αντώνης Νικολουδάκης ο οποίος σημείωσε πως λόγω της κρίσης τα πράγματα θα πάνε μέτρια και όχι καλά.
«Σίγουρα καθώς εξελίσσεται η σεζόν θα δούμε όλο και περισσότερες πτήσεις. Ωστόσο πρέπει να σας δώσω μια εικόνα η οποία είναι πλέον ξεκάθαρη, καθώς σχεδόν φτάνουμε στο τέλος του πρώτου μήνα της σεζόν. Αυτή η σεζόν, λόγω της διεθνούς κρίσης, δεν θα είναι μια καλή σεζόν. Θα είναι μια μέτρια σεζόν. Αυτό αφορά το οικονομικό μέρος και τις αφίξεις.
Προφανώς δεν φταίει η Ζάκυνθος ή η Ελλάδα ως προορισμός. Η κρίση είναι διεθνής. Ωστόσο θα μας επηρεάσει — ήδη έχει αρχίσει να μας επηρεάζει. Ο ρυθμός των κρατήσεων για την υπόλοιπη σεζόν είναι μειωμένος σε σχέση με πέρυσι. Το κόστος λειτουργίας θα είναι αυξημένο. Αυτό σημαίνει ότι θα είναι πλέον θαύμα, ή αν θέλετε θα είναι στόχος, να διατηρήσουμε τις επιδόσεις του 2025. Αν το καταφέρουμε αυτό και δεν πάμε πίσω, θα είναι μεγάλη νίκη. Όλοι περιμένουμε εδώ μήπως κάπως ισορροπήσει πολιτικά η κατάσταση και αλλάξει το αίσθημα ανασφάλειας που υπάρχει σήμερα στον τουρίστα από την Ευρώπη. Δεν είναι εύκολο όμως» είπε ο κ. Νικολουδάκης.
Εκείνο που ελπίζουν οι επιχειρηματίες είναι ότι θα υπάρξουν κάποιες κρατήσεις της τελευταίας στιγμής, όμως δεν θα είναι αρκετές για να υπάρξει μία ανάσχεση ης φετινής πτώσης σε αφίξεις και σε έσοδα. Ο κ. Νικολουδάκης εκτίμησε πως «Πρέπει όλοι να λειτουργήσουν πολύ συντηρητικά, χωρίς όμως να χαμηλώσουμε τον πήχη των υπηρεσιών που παρέχουμε. Γιατί τελικά αυτό είναι το κριτήριο με το οποίο μας επιλέγει ο επισκέπτης. Αν υποβαθμίσουμε την ποιότητα, θα υπάρξει απλώς μια «αιμορραγία» προς τον φθηνότερο. Διότι το κριτήριο θα είναι πια το πού είναι πιο φθηνά. Εκεί δεν μπορείς ποτέ να κερδίσεις· πάντα θα υπάρχει κάποιος φθηνότερος που θα παρέχει ένα προϊόν υποδεέστερο. Το ζητούμενο είναι το value for money: να δίνεις κάτι που ο άλλος επιθυμεί να πληρώσει, να μπορούμε να τον κοιτάμε στα μάτια και να λαμβάνει τη σωστή αξία σε σχέση με το κόστος. Η πρόκληση τώρα είναι ότι ταυτόχρονα, η Ελλάδα και η Ζάκυνθος ως προορισμοί πρέπει να προσπαθήσουν να επικοινωνήσουν τώρα πιο έντονα την παρουσία τους στο διαφημιστικό τομέα γιατί εδώ και τρία χρόνια δεν υπάρχει ουσιαστικό κρατικό πρόγραμμα προώθησης του τουρισμού».
Η Γαλάζια Σημαία
Τα τελευταία χρόνια ο κ. Νικολουδάκης συμμετέχει ως ιδιώτης στο πρόγραμμα τω Γαλάζιων Σημαιών και λαμβάνει βραβείο για την παραλία που βρίσκεται έμπροσθεν του ξενοδοχείου του στο Τραγάκι. Για τη διάκριση αυτή ο κ. Νικολουδάκης δήλωσε: «Όπως ξέρετε, η Γαλάζια Σημαία είναι σήμερα η κορυφαία παγκόσμια διεθνής πιστοποίηση ποιότητας για το περιβάλλον. Πιστοποιεί, όχι μονάχα την καθαρότητα του νερού, που είναι ο βασικός παράγοντας, αλλά και άλλα 30 κριτήρια. Αυτά έχουν να κάνουν με την επισκεψιμότητα και την προσβασιμότητα για όλους τους πολίτες, διότι ας μην ξεχνάμε ότι οι παραλίες στην Ελλάδα είναι δημόσιος χώρος και είναι υποχρεωτικά προσβάσιμες για όλους. Δεν είναι ιδιωτικές. Εμείς κάνουμε μόνο τη διαχείριση και φροντίζουμε να υπάρχει καθαριότητα, να υπάρχουν τρόποι εξυπηρέτησης για τα ΑμεΑ, σημεία για να αλλάξουν, καθώς και πρόσβαση σε τουαλέτες και χώρους υγιεινής. Επίσης, πρέπει προφανώς να υπάρχει προστασία και ναυαγοσώστες όπου χρειάζεται. Αυτά είναι σημαντικά πράγματα και αφορούν κυρίως την επισκεψιμότητα και τη διάθεση στον πολίτη να μπορεί να επισκεφτεί μια παραλία ελεύθερα, απολαμβάνοντας όλες τις υπηρεσίες που πρέπει να έχει.
Είμαστε περήφανοι διότι από την πρώτη χρονιά που ξεκίνησε να λειτουργεί το ξενοδοχείο μας, το Eleon Grand Resort, είχαμε κάνει αίτηση και βραβευόμαστε ανελλιπώς με τη Γαλάζια Σημαία. Εδώ θα μου επιτρέψετε να προσθέσω ότι αυτό είναι κάτι που μπορούν να το μιμηθούν —και θα προτρέπαμε να το κάνουν— και άλλοι επιχειρηματίες.
Ο κανονισμός της Γαλάζιας Σημαίας επιτρέπει είτε στον Δήμο είτε σε κάποιον ιδιώτη που έχει μια όμορη επιχείρηση πάνω στη θάλασσα να ζητήσει να αναλάβει τη διαχείριση της συγκεκριμένης παραλίας και να καλύψει τα κριτήρια που απαιτούνται για τη βράβευση με Γαλάζια Σημαία. Μπορεί, λοιπόν, είτε είναι ξενοδόχος είτε οποιαδήποτε άλλη τουριστική επιχείρηση παραθαλάσσια, να ζητήσει τη διαχείριση του σημείου μπροστά από το οποίο βρίσκεται και να αιτηθεί τη βράβευσή του. Πάρα πολλά ξενοδοχεία και πολλοί συνάδελφοι με επιχειρήσεις κοντά στη θάλασσα θα μπορούσαν και θα πρότεινα να το κάνουν. Πρώτα απ’ όλα ανακουφίζουν τον Δήμο, προσφέροντας επιπλέον έργο, και βέβαια κερδίζουν μια επαγγελματική επιβράβευση την οποία θα κεφαλαιοποιήσουν αύριο, προωθώντας το προϊόν τους στο εξωτερικό. Ξέρουμε πόσο σημαντικό είναι το περιβαλλοντικό κριτήριο για τον σύγχρονο επισκέπτη, τόσο στη Ζάκυνθο όσο και σε όλο τον κόσμο. Η αξία του εντείνεται και πολλαπλασιάζεται συνεχώς».
Απαντώντας σε ερώτημα για το κόστος που απαιτείται από έναν ιδιώτη ώστε να αναλάβει τη διαχείριση μίας παραλίας για να βραβευθεί με Γαλάζια Σημαία, ο κ. Νικολουδάκης δήλωσε: «για να ξεκινήσει κανείς την πρώτη χρονιά και να αγοράσει τον σχετικό εξοπλισμό, το κόστος μπορεί να μην ξεπερνά τις 2 με 3 χιλιάδες ευρώ. Μετά χρειάζεται μια συμβολική συντήρηση κάθε χρόνο. Για ξενοδοχεία, και ιδιαίτερα για μονάδες που κάνουν μεγάλους τζίρους νομίζω ότι είναι ένα κόστος που όχι μόνο δεν επιβαρύνει, αλλά αξιοποιεί την περιουσία και αναβαθμίζει το προϊόν τους. Τελικά, αν δουλέψουμε όλοι μαζί, αναβαθμίζουμε συνολικά τον προορισμό που λέγεται Ζάκυνθος. Η Ζάκυνθος είχε φτάσει σε ένα σημείο, επί δημαρχίας Π. Κολοκοτσά, να έχει 18 Γαλάζιες Σημαίες, να είναι το πρώτο νησί στα Ιόνια και ο τέταρτος δήμος στην Ελλάδα. Παρατηρώ με χαρά ότι το νέο δημοτικό σχήμα, βήμα-βήμα και χρόνο με τον χρόνο, αυξάνει σταθερά τις Γαλάζιες Σημαίες και αυτό είναι πάρα πολύ θετικό. Γνωρίζω ότι υπάρχει σχεδιασμός να αυξηθούν περισσότερο τα επόμενα χρόνια και εύχομαι κάποια στιγμή να είμαστε ξανά πρώτοι στα Ιόνια. Μπορούμε, έχουμε τις παραλίες, υπάρχουν οι μετρήσεις που το πιστοποιούν —που είναι και το βασικό κριτήριο— χρειάζεται απλώς λίγη περισσότερη προσπάθεια.
Τόσο στην Κέρκυρα όσο και στην Κεφαλονιά, που σήμερα προηγούνται σε Γαλάζιες Σημαίες από τη Ζάκυνθο, τουλάχιστον 6 με 8 τουριστικές μονάδες έχουν αναλάβει οι ίδιες τη διαχείριση των παραλιών τους, ενισχύοντας το έργο των Δήμων για να φέρουν αυτό το αποτέλεσμα για το νησί τους».
Η φέρουσα ικανότητα
Το θέμα της φέρουσας ικανότητας του τουρισμού ήλθε ξανά στην επικαιρότητα λόγω της συζήτησης για το χωροταξικό του τουρισμού και ο Αντώνης Νικολουδάκης είπε ότι δεν έχουμε πιστοποιημένους δείκτες μέτρησης της φέρουσας ικανότητας.
«Η έννοια του κορεσμού και της φέρουσας ικανότητας είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα επιστημονική έννοια, όμως σήμερα στην Ελλάδα δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι δείκτες διεθνώς αποδεκτοί, πανελληνίως αποδεκτοί ή κρατικά αποδεκτοί, με τους οποίους να μετράται η έννοια της φέρουσας ικανότητας. Δηλαδή, ένα πανεπιστήμιο μπορεί να σας δώσει μια εκδοχή της φέρουσας ικανότητας. Το κράτος αυτή τη στιγμή δεν έχει το νομοθετικό πλαίσιο που να το προσδιορίζει. … Σήμερα στην Ελλάδα το κράτος διά νόμου δεν έχει ορίσει τι σημαίνει φέρουσα ικανότητα, ώστε να υπάρχει ένας αποδεκτός δείκτης, νομοθετημένος, πάνω στον οποίο να μπορεί κανείς να βασίσει αποφάσεις.
Η φέρουσα ικανότητα, επειδή είναι μια εξίσωση πρέπει να συμπεριλάβει και έναν άλλον παράγοντα: ότι δεν μπορεί η έννοια της φέρουσας ικανότητας να ροκανίζεται από την αδυναμία του κράτους να υποστηρίξει την ανάπτυξη. Όταν θες να κάνεις μια επιχείρηση, προφανώς πρέπει να υπάρχουν δρόμοι, ύδρευση, αποχέτευση, φωτισμός, συγκοινωνίες και όλα τα σχετικά. Αν ξαφνικά πιστοποιηθεί ότι δεν υπάρχουν, προφανώς η φέρουσα ικανότητα του μέρους είναι ελλιπής. Αλλά γι’ αυτό δεν ευθύνεται ο επιχειρηματίας· ευθύνεται το κράτος και η αυτοδιοίκηση, κατέληξε ο κ. Νικολουδάκης.