Από τον πρόεδρο του Συλόγου Καρκιναπαθών Ζακύνθου κ. Σπύρο Ξένο μας κοινοποιήθηκε η παρακάτω επιστολή που απευθύνεται στον Υπουργό Υγείας Άδωνι – Σπυρίδωνα Γεωργιάδη, με κοινοποίηση στους:
– Υφυπουργό Υγείας κ. Μάριο Θεμιστοκλέους
– Διοικητή της 6ης ΥΠΕ κ. Ηλία Θεοδωρόπουλο
– Γ.Γ. Υπηρεσιών Υγείας κ. Λίλιαν Βενετία Βιλδιρίδη.
– Δ/ντη του Υπουργού κ. Ιωάννη Σ. Θεοδωράτο
Κύριε Υπουργέ,
Στις 19/12/2025, μέλη του Συλλόγου Καρκινοπαθών Ζακύνθου, με επικεφαλής τον Πρόεδρο μας, επισκεφτήκαμε την Ογκολογική κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών «ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΒΟΗΘΕΙΑ» με σκοπό να γνωρίσουμε από κοντά, να συνομιλήσουμε, αλλά κυρίως να ευχαριστήσουμε τον Δ/ντη της Ογκολογικής κλινικής δρ. Άγγελο Κούτρα, τους γιατρούς, το νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό για όλα όσα έχουν και συνεχίζουν ακόμη και σήμερα να προσφέρουν στους καρκινοπαθείς συμπατριώτες μας.
Ένα από τα σοβαρά ζητήματα, που ανέδειξε η παρουσία και η συζήτησή μας εκεί, ήταν και η απουσία παιδο – ογκολογικής κλινικής σε ολόκληρη την Περιφέρεια Δ. Ελλάδος καθώς και η απουσία, επίσης, παιδο – ογκολόγου στην Πάτρα.
Κύριε Υπουργέ,
στις αναπτυγμένες κοινωνίες της ευημερίας του δυτικού κόσμου, ο πιο συνηθισμένος καρκίνος στην παιδική ηλικία είναι η λευχαιμία, η οποία ευθύνεται για το ένα τρίτο περίπου των καρκίνων σε παιδιά. Τις τελευταίες δεκαετίες, ο παιδικός καρκίνος και η λευχαιμία, χωρίς ακόμα να έχουν πλήρως διευκρινιστεί τα γενεσιουργά αίτια τους παραμένοντας ερευνητικά στα σπάνια νοσήματα (rare diseases), έχουν όλο και μικρότερη θνητότητα, με ένα 80% των παιδιών να επιβιώνουν, λόγω της αποτελεσματική θεραπευτικής αντιμετώπισης και κυρίως της έγκαιρης διάγνωσης. Παρ’ όλα αυτά, η λευχαιμία, αποτελεί βασική αιτία θανάτου σε αυτή την «τρυφερή» ηλικία, μειώνοντας πολύ το προσδόκιμο επιβίωσης.
Ο καρκίνος της παιδικής και εφηβικής ηλικίας αποτελεί δυστυχώς μια πραγματικότητα. Δεκατέσσερα (14) παιδιά και είκοσι (20) έφηβοι ανά 100.000 πληθυσμού, θα εμφανίσουν κάθε χρόνο νεοπλασματικό νόσημα. Στη χώρα μας, περίπου ένα παιδί νοσεί κάθε μέρα με καρκίνο και μαζί του… νοσεί και ολόκληρη η οικογένεια.
Υπό αυτό το πρίσμα, το μέγεθος των προκλήσεων και των αναγκών για τα παιδιά με καρκίνο (λευχαιμία) και τις οικογένειές τους, τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει το εθνικό σύστημα υγείας, είναι μεγάλο. Στόχος της Πολιτείας, σ’ αυτόν τον μακρύ και δύσκολο δρόμο, οφείλει να είναι παράλληλα με τη θεραπεία, και η ψυχολογική- ψυχοκοινωνική φροντίδα καθώς και η διατήρηση της ποιότητας ζωής του παιδιού και των μελών της οικογένειας του, με σεβασμό στην ευαισθησία και την ηλικία των μικρών μαχητών… αυτών των τόσο γενναίων και καταπληκτικών παιδιών.
Δεν θα επεκταθούμε εδώ στα απολύτως αναγκαία, που έπρεπε ήδη από χρόνια πολλά να έχουν γίνει (πρωτόκολλα- μητρώα ασθενών, ομάδες ψυχολογικής υποστήριξης, κάλυψη εκπαιδευτικών κενών, δωρεάν στέγη, εφ’ όρου ζωής στήριξη των childhood cancer survivors, δωρεά μυελού των οστών κ.α.).
Θα πούμε μόνο, με αφορμή τα δύο πρόσφατα περιστατικά παιδικού καρκίνου, τα οποία γνωστοποιήθηκαν στο Σύλλογο Καρκινοπαθών Ζακύνθου και τα οποία έρχονται να προστεθούν στα πάρα πολλά που δυστυχώς αντιμετωπίσαμε τα τελευταία χρόνια στον τόπο μας, ότι αξίζει πραγματικά τον κόπο να παλεύεις ακόμα και όταν οι πιθανότητες είναι εναντίον σου. Η Ζωή είναι πολύτιμη, αλλά και τόσο εύθραυστη. Το απαράδεκτο, να παραμένει εδώ και χρόνια μια ολόκληρη Υγειονομική Περιφέρεια (Πελοπόννησος, Ιόνια Νησιά και Δυτική Ελλάδα), με πάνω από 1.500.000 ανθρώπινες ψυχές, χωρίς Παιδο-ογκολογική κλινική, δεν μπορεί να συνεχιστεί και μάλλον, θα άξιζε τον κόπο να τύχει της προσοχής και του ενδιαφέροντος Σας, στα πλαίσια του Στρατηγικού Σχεδιασμού του Υπουργείου Υγείας για τους επόμενους μήνες.
Προς τούτο, το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας, αποφάσισε ομόφωνα, κατά την τελευταία συνεδρίαση του (25-1-2026), τη σύνταξη, έγκριση και ψήφιση του παρόντος υπομνήματος, προς την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας και τη διοίκηση της ΥΠΕ, το οποίο και καταθέτει αρμοδίως, σήμερα (30-1-2026), στα χέρια Σας.
Υ.Γ. Χρήσιμο πολύ, αναγκαίο και ζωτικής σημασίας θα ήταν, μέχρι να λυθεί το φλέγον αυτό ζήτημα, να ξεκινούσαμε με έναν παιδο – ογκολόγο στον Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών, που σήμερα, ούτε αυτός υπάρχει…
Για το Δ.Σ
Ο Πρόεδρος ΣΠΥΡΟΣ ΞΕΝΟΣ