Ένα από τα πιο σημαντικά εκπαιδευτικά έργα που είχαν σχεδιαστεί για την Ζάκυνθο ήταν η επέκταση και ανακατασκευή του Λυκείου Κατασταρίου, φαίνεται να έχει ‘’παγώσει’’ εδώ και χρόνια, χωρίς να υπάρχει σαφές χρονοδιάγραμμα για την υλοποίησή του.
Η υπόθεση του νέου σχολικού κτιρίου ξεκίνησε επί Δημαρχίας Νικήτα Αρετάκη, όταν η τότε Δημοτική Αρχή, σε συνεργασία με τις τεχνικές και οικονομικές υπηρεσίες του Δήμου Ζακύνθου, είχε εκπονήσει αναλυτική μελέτη για την αναβάθμιση του υπάρχοντος σχολικού συγκροτήματος.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, το υφιστάμενο Λύκειο Κατασταρίου δεν θα κατεδαφιζόταν, αλλά θα επεκτεινόταν σημαντικά, με την κατασκευή ενός διώροφου, υπερσύγχρονου σχολικού κτιρίου πάνω στο σημερινό τμήμα όπου στεγάζονται τα γραφεία των καθηγητών, οι τουαλέτες, η αίθουσα πληροφορικής, η βιβλιοθήκη και δύο αίθουσες διδασκαλίας.
Η μελέτη προέβλεπε ένα σύγχρονο και ασφαλές κτίριο, πλήρως προσαρμοσμένο με τις ανάγκες της εποχής, που θα παρείχε στους μαθητές καλύτερες υποδομές και αίθουσες.
Μάλιστα, πριν από περίπου τρία χρόνια, τοποθετήθηκε μια μεγάλη μακέτα έξω από το σχολείο, όπου παρουσιάζονταν τα σχέδια του έργου μαζί με το προβλεπόμενο χρηματικό ποσό. Η μακέτα αυτή είχε γίνει τότε αντικείμενο συζήτησης στην τοπική κοινωνία, καθώς φαινόταν πως το σχολείο θα μετατρεπόταν σε έναν πραγματικά ‘’πρότυπο’’ εκπαιδευτικό χώρο.
Η Δημοτική Αρχή Αρετάκη είχε προχωρήσει την διαδικασία για να ενταχθεί το έργο στο χρηματοδοτικό πρόγραμμα “Αντώνης Τρίτσης’’.
Συγκεκριμένα, το έργο του Λυκείου Κατασταρίου είχε προϋπολογισμό περίπου 800.000 ευρώ, ενώ μαζί του είχε υποβληθεί και η πρόταση για το Πολιτιστικό Κέντρο Βασιλικού, ύψους 530.000 ευρώ.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η μελέτη για το Καταστάρι είχε ήδη εγκριθεί, και μάλιστα, είχαν ανατεθεί σε ομάδα συνεργατών του Δημάρχου ανάμεσά τους ο αείμνηστος Νίκος Γιατράς, ο κ. Διονύσης Κωνσταντόπουλος, η κ. Ασπασία Σούλη και ο κ. Σπύρος Καρρές, οι απαραίτητες τεχνικές και φωτορεαλιστικές εργασίες, ώστε να ολοκληρωθεί ο φάκελος υποβολής.
Παρά τις ελπίδες που είχαν δημιουργηθεί τότε, μέχρι και σήμερα δεν έχει γίνει η παραμικρή ενέργεια για την έναρξη των εργασιών. Δεν έχουν ξεκινήσει εκσκαφές, δεν έχει τοποθετηθεί εργολάβος, ούτε έχουν ανακοινωθεί νέες αποφάσεις για το πότε θα προχωρήσει το έργο.
Το ερώτημα που ‘’γεννιέται’’, λοιπόν, είναι τι απέγινε αυτό το έργο. Εγκρίθηκε τελικά οριστικά η χρηματοδότηση;
Η τοπική κοινωνία του Κατασταρίου, αλλά και όλης της περιοχής, θεωρεί το έργο αυτό ζωτικής σημασίας για το μέλλον της εκπαίδευσης στη Ζάκυνθο
Η υπόθεση του νέου σχολείου στο Καταστάρι είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς ένα έτοιμο και ώριμο έργο μπορεί να ‘’χαθεί’’ μέσα στη γραφειοκρατία και τις αλλαγές των Δημοτικών Αρχών.
ΟΛΓΑ ΓΚΟΥΣΚΟΥ