1 στους 5 ανθρώπους αναπτύσσει καρκίνο στην διάρκεια της ζωής του

Α. Ξυλά- Καποδίστρια: Κάθε φορά που σε αναγκάζουν να ξυπνάς νύχτα για να ταξιδέψεις στην Πάτρα και να υποβληθείς σε μια νέα χημειοθεραπεία δεν είναι μόνο δύσκολο αλλά είναι ένας εξευτελιστικός βασανισμός στα όρια αντοχής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας!

Τα τελευταία χρόνια, η Ζάκυνθος έρχεται αντιμέτωπη με την αυξανόμενη εμφάνιση περιστατικών καρκίνου στο νησί. Παρά το βάρος αυτής της μάχης που δίνουν καθημερινά δεκάδες πολίτες, η τοπική κοινωνία και η Πολιτεία δεν έχουν ανταποκριθεί με τις απαραίτητες δομές στήριξης. Η Ζάκυνθος, το 2025, δεν διαθέτει καμία εξειδικευμένη ιατρική υποδομή για τη διάγνωση, παρακολούθηση και θεραπεία των καρκινοπαθών.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, ασθενείς κάθε ηλικίας να αναγκάζονται να ξυπνούν πριν χαράξει το φως, να ταξιδεύουν με πλοία και λεωφορεία για ώρες, απλώς για να κάνουν μια χημειοθεραπεία ή μια εξέταση που αλλού θεωρείται δεδομένη. Η εξάντληση, το κόστος, η ψυχολογική φθορά και η ανασφάλεια, προστίθενται στον ήδη δύσκολο αγώνα τους. Είναι καιρός η φωνή τους να ακουστεί δυνατά, καθαρά και χωρίς καθυστέρηση.

3.000 οι καρκινοπαθείς γύρω μας

Η κα Α. Ξυλά- Καποδίστρια, μέλος του Δ.Σ. Συλλόγου Καρκινοπαθών Ζακύνθου, δήλωσε στον -Ε- αναφορικά με την αύξηση των καρκινοπαθών στην Ζάκυνθο:

«Δυστυχώς, για όλους μας, μοιάζει να είναι ραγδαία η αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου, σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, που και εγώ προσπαθώ να παρακολουθώ, ως ασθενής και ως μέλος του Συλλόγου Καρκινοπαθών Ζακύνθου ο «ΆΓΙΟΣ», περίπου 1 στους 5 ανθρώπους αναπτύσσει καρκίνο κατά τη διάρκεια της ζωής του. Βέβαια η απειλεί της νόσου διαφέρει από ηλικία σε ηλικία καθώς και από τον τρόπο ζωής δηλαδή την διατροφή, που ο καθένας μας ακολουθεί.

Για τον μικρό πληθυσμό της Ζακύνθου, η αναλογία αυτή προκύπτει σε ένα κλάσμα που μας ανησυχεί ιδιαίτερα. Μη έχοντας ξεκάθαρο αριθμό, η πληροφορία φτάνει στο Σύλλογο, από δηλώσεις υπηρεσιακών και πολιτικών παραγόντων, είναι περίπου 3.000 ασθενείς στο νησί μας. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, πολύ καλά, ότι αυτό το νούμερο από μόνο του, στις 40.000 κατοίκους που ζουν στη Ζάκυνθο, μας τρομάζει και μας αναγκάζει να κινηθούμε γρήγορα.

Οφείλουμε όλοι να ακολουθούμε ένα υγειονομικό πρωτόκολλο πρόληψης, ανάλογα με την ηλικία και το οικογενειακό ιστορικό του ο καθένα μας, καθώς και η πολιτεία, από την πλευρά της, να εξετάσει όλους τους επιβαρυντικούς εκείνους παράγοντες (υδροφόρος ορίζοντας, σωληνώσεις, φυτοφάρμακα, ραδόνιο κ.α.), οι οποίοι μπορεί να οδήγησαν στην αύξηση των ποσοστών».

Οι δυσκολίες

Η κα Α. Ξυλά- Καποδίστρια αναφέρθηκε στις δυσκολίες των καρκινοπαθών και στα ταξίδια που κάνουν για τις εξετάσεις τους:
«Για όλους τους καρκινοπαθείς, η ζωή μετά το σημείο μηδέν, είναι ένα δύσκολο και μακρινό ταξίδι. Κάθε φορά διαφορετικό! Αποστάσεις που δεν τελειώνουν κι άλλες φορές, αποστάσεις που δεν θέλεις να φτάσεις ΠΟΤΕ.
Νύχτες ατελείωτες, νύχτες φόβου, προσμονής και ελπίδας. Σκέψεις, βλέμματα, νεύματα… κι εσύ πάντα εκεί… να περιμένεις, να ακούς και να είσαι υποχρεωμένος να παλέψεις, μέχρι τις επόμενες αξονικές τομογραφίες.
Με αυτά και μ’ αυτά, θα έλεγα ότι κάθε φορά που σε αναγκάζουν να ξυπνάς νύχτα για να ταξιδέψεις στην Πάτρα και να υποβληθείς σε μια νέα χημειοθεραπεία δεν είναι δύσκολο αλλά είναι ένας εξευτελιστικός βασανισμός στα όρια αντοχής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας!
Δεν μας τρομάζουν οι δυσκολίες, οι οποίες υπάρχουν και είναι καθημερινά ορατές (φάρμακα, μετακινήσεις εκτός Ζακύνθου, απουσία ενός Κέντρου Καθοδήγησης, ψυχολογική υποστήριξη, τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες κ.α.). Μάς θυμώνει η αδιαφορία και η έλλειψη σεβασμού απέναντι στον δικό μας καθημερινό αγώνα επιβίωσης. Δεν ζητάμε συμπόνια…. Απαιτούμε το δικαίωμα στη λήθη! Διεκδικούμε ίσα δικαιώματα πρόσβασης! Θέλουμε τις Ζωές μας πίσω! Το καταλαβαίνετε αυτό;»

Η μονάδα καρκινοπαθών

Η κα Α. Ξυλά – Καποδίστρια μίλησε στον -Ε- σχετικά με την έλλειψη βασικών υποδομών για τους ασθενείς που νοσούν από τον καρκίνο στην Ζάκυνθο:
«Αναμφίβολα, και αυτό δεν αποτελεί ένα αίτημα μόνο του Συλλόγου μας, αλλά είναι επιτακτική ανάγκη μιας ολόκληρης κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που κουράστηκε να της «τάζουν» και να την πετούν μετά σαν ‘’λεμονόκουπα’’. Μιας κοινωνίας που απαιτεί με αξιοπρέπεια να σταθεί στο πλευρό των ασθενών της. Μιας κοινωνίας που βλέπει μπροστά και οφείλει να παρέχει στον ασθενή δημόσια υγεία με κατάλληλες μονάδες, άμεσα και ΔΩΡΕΑΝ προσβάσιμες».

Οι απαιτήσεις

Η κα Α. Ξυλά – Καποδίστρια τοποθετήθηκε αναφορικά με τις απαιτήσεις που έχει ο Σύλλογος Καρκινοπαθών από τις Αρχές τόσο της Ζακύνθου όσο και γενικότερα:

«Αυτό που θέλω να πω ξεκινώντας είναι ότι είμαι συγκινημένη από το κίνημα συμπαράστασης της τοπικής κοινωνίας. Για πρώτη φορά σε αυτόν τον τόπο αισθάνομαι ότι όλοι παλεύουμε μαζί για έναν σκοπό. Δεν ζητάμε από κανέναν τίποτα. Απαιτούμε τα αυτονόητα, τα οποία οριοθετούν την έννοια Άνθρωπος. Θέλουμε άμεση ίδρυση Ογκολογικής Κλινικής στο Νοσοκομείο της Ζακύνθου. Κάθε ένας μοναδικός μα κανένας μόνος του…»

ΟΛΓΑ ΓΚΟΥΣΚΟΥ