Σατιρική ποίηση: “Η ΧΑΡΜΠΕΤΙΑ” του Διον. Τραυλού

Θα ήθελα να ήξερα
ποια είναι η αιτία
που η κυρία, του’ δωσε
στα μούτρα χαρμπετία !

Και δημοσίως το’ καμε
στον κόσμο φόρα λάμα
και παραλίγο ο «ΜΙΚΡΟΣ»
να ρίξει μαύρο κλάμα.

Σαν είδε ο κακόμοιρος
τον «ουρανό «σφοντύλι»
αμήχανος προσπάθησε
χαιρετισμό να στείλει..!.

Τον είδα που κατέβαινε
τσι σκάλες τον καημένο
και ήτανε το τύρο του
«μήτε σκυλί δαρμένο»!

Με την ΚΥΡΙΑ δίπλα του
πάντα για συνοδεία
λες και κορέτο έχουνε
και πάνε σε κηδεία…!!!

Η χρήση λέξεων του παλιού Ζακυνθινού γλωσσικού «ρεπερτορίου», από κάποιους αθεράπευτους ρομαντικούς, όπως κι ο γράφων, αποτελεί πηγή έμπνευσης για καλλιτέχνες, σαν το φίλο και δάσκαλό μου Νιόνιο Τραυλό. Στο άκουσμα της λέξης «χαρμπετία», που σημαίνει σφαλιάρα, για ορισμένους είναι αναγκαία μήπως και ξυπνήσουν από τη συζυγική υποτέλεια, την πλεονεξία, την υποκρισία…! Ο Νιόνιος σατυρικό μέμπρο και πνεύμα ελεύθερο από τη φύση του, δεν έμεινε αδιάφορος στο διεθνή εξευτελισμό που υπέστη ένα άνδρας, σύζυγος και πολιτικός ηγέτης από την κυρία του…! Αφιερωμένο στους συζυγόπληκτους, σόγαμπρους και καρπαζοεισπράκτορες…

Τάσης Στραβόλαιμος.