ΛΕΝΕΤΑ ΣΤΡΑΝΗ
Αλλος ένας ρημαγμένος Απρίλης 17-05-2014 00:00:00

Στήσαμε ακόμη έναν Γολγοθά αυτόν τον ρημαγμένο Απρίλη. Η θέση που επιλέξαμε περίοπτη. πάνω σε όρος ποταπών ενστίκτων.

Κοντά στις τόσες ασχημίες που μας περιβάλλουν προσθέσαμε στο ενεργητικό μας άλλη μια. Νομίζεις ότι βάλθηκαν να μας εξαφανίσουν από προσώπου γης θεοί και δαίμονες. Εγκληματήσαμε κατά του ίδιου του πολιτισμού που ισχυριζόμαστε ότι μεταλαμπαδεύσαμε σε άλλους.

Είναι γνωστό πως εγκλημάτησε και ο κρατούμενος και ήταν στυγερός ο τρόπος. Πώς έγινε και κάτω από ποιές συνθήκες, αφήνουμε να το απαντήσουν οι αρμόδιοι. Υποχρεούνται να ερευνήσουν διεξοδικά, σ’ ένα τοπίο που διαγράφεται ομιχλώδες.

Ούτε σκοπεύουμε να αναδείξουμε τα ελαφρυντικά. αυτό θα το έκαναν, αν επιζούσε, οι υπερασπιστές του. Μπορεί πολλά να υποψιαζόμαστε, ως πολίτες, μα είναι πιο υπεύθυνο να αποφαίνονται οι ειδικοί.

Εμείς απλώς θα υπογραμμίσουμε αποτροπιασμένοι τις αθλιότητες που ακολούθησαν την πράξη του. Γιατί τα εγκλήματα που έλαβαν χώρα στη συνέχεια δεν ήταν μόνο στυγερά και ειδεχθή, αλλά και ασύγκριτα στο ειδικό τους βάρος.

Κι αυτό επειδή δεν διεπράχθησαν από κρατούμενους, μα από κείνους που επιφορτίζονται με την ασφάλειά τους. Τόσο πολύ μείναμε άναυδοι απ’ τη βαρβαρότητα, που ωχριούσε μπρος στα μάτια μας ο πρώτος δράστης.

Τότε, σταθήκαμε στο βίαιο έγκλημα, το στηλιτεύσαμε, νιώσαμε την οδύνη των οικείων. Παράλληλα εμπιστευθήκαμε την Πολιτεία να λειτουργήσει με πυξίδα τους θεσμούς. Ο μόνος δρόμος που πορεύονται οι δημοκρατίες μας, οι άλλοι δεν ανήκουν στον πολιτισμό μας.

Και όμως! λειτούργησαν οι πάσης φύσεως συμμορίες, συνονθυλεύματα ψευτοπαλικαράδων ανεγκέφαλων. Κάποιοι προέρχονται και απ’ τις ειδικές δυνάμεις με φρόνημα ανδρείας και γενναιότητας. Και το απέδειξαν περίτρανα, ομολογουμένως. βιαιοπραγούσαν πάνω σε σιδεροδέσμιο. Πού χάθηκε, άραγε, εκείνο το φιλότιμο, μια λέξη εξαίσια στην ελληνική μας γλώσσα;

Σωστά επεσήμανε η ψυχιατρική επιστήμη δειλία, σε όσους αναμετριούνται με τον κίνδυνο. Ας υποθέσουμε ότι πρόκειται για μειοψηφίες, ειδάλλως δε θα ξανακοιμηθούμε ήσυχοι. Αλίμονο αν και την  ασφάλεια της χώρας την παραδίδουμε σε χέρια ανέντιμα./p>

Με ποιο δικαίωμα, οι βέβηλοι ασέλγησαν στη μνήμη εκλιπόντος συναδέλφου; Ποιοι είναι αυτοί που εξουσιοδοτούν τέτοιες υπάρξεις και αναλαμβάνουν ρόλο εκτελεστή; Οι διοικήσεις βρίσκονται σε κώμα ή αρέσκονται να παρακολουθούν βασανιστήρια;

Μήπως ο χώρος νοσταλγεί και τη θανατική ποινή; Είναι καιρός να εκσυγχρονίσουν τα μυαλά τους. Ας ρίξουν μια ματιά στο Κολοσσαίον, έναν τόπο μαρτυρίου, δίπλα μας. Για κάθε κράτος που αποφασίζει να την καταργήσει, φωταγωγείται ο χώρος του μια νύχτα ολάκερη.

Δε φτάνουν τόσες επικρίσεις, προσβολές και τα δεινά που η χώρα μας βιώνει; Ο φασισμός που έρπει ανάμεσά μας και εξελίσσεται σε επιδημία κανονική; Δεν εμφανίστηκαν τυχαία τα φασιστοειδή,  οι κοινωνίες μας τα ανατρέφουν χρόνια.

Αμετανόητα διασκορπίζουμε τον κόπρο που ευνοεί τις φύτρες των ενστίκτων μας.

Στην εποχή μας δε διαθέτουμε κάποιον Αυγεία να απαλλάξει απ’ το μιαρό τις συνειδήσεις μας. «Και ο μύθος κρύπτει νουν αληθείας», σήμερα πώς σκεφτόμαστε να αντεπεξέλθουμε; Πολύ φοβόμαστε ότι θα βουλιάξουμε ανεπιστρεπτί μέσα σε τοξικές αναθυμιάσεις.

Με τέτοιες πράξεις οι δημοκρατίες αποδυναμώνονται, δε σε αποδέχονται ως μέρος του πολιτισμένου κόσμου. Μειώνεται η αξιοπρέπεια, το κύρος και αμαυρώνεται στο σύνολό της η εικόνα μας.

Εκτός αν κάποιοι θέλουν την οπισθοδρόμηση, επιθυμούν αυτοδικία και βεντέτες. Έτσι σκεφτήκαμε τον «Ρημαγμένο Απρίλη» ένα βιβλίο του Ισμαήλ Κανταρέ. Στη θεματογραφία του ο συγγραφέας διαπραγματεύεται πώς λύνονταν οι διαφορές με τη βεντέτα. Η εξέλιξη, όμως, μας επέβαλε άλλους θεσμούς κι είναι αναγκαίο να τους περιφρουρήσουμε με κάθε τρόπο.

Θα επιτρέψουμε, λοιπόν, να αλωνίζουν μια χούφτα από μικρόνοες μέσα στα πόδια μας; Οι περισσότεροι στοχεύουμε, εξάλλου, σε ένα μέλλον που θ’ ανταποκρίνεται στην Ιστορία μας. Σ’ αυτό δεν έχει καμιά θέση το «Κανούν», αλλά το δίκαιο όπως το αντιλαμβάνεται ο πολιτισμός μας.

Ελπίζουμε ότι η Πολιτεία θα επιληφθεί, θα τιμωρήσει τους υπαίτιους της τραγωδίας. Και για να είμαστε πιο επιεικείς με τα ανθρώπινα, ας δώσει τόπο ο καθένας στην οργή του, κατανοώντας όσα δεν αντέχονται, με μόνη του παρηγοριά αυτή τη σκέψη: Ίσως ενίοτε ο δυστυχισμένος Homo-Σύγχρονος δαμάζεται απ’ τον προϊστορικό αντίπαλό του.

Είναι μεγάλος ο σταυρός της ανθρωπότητας. συλλογικά θα τα σηκώσουμε τα σφάλματά μας. Είθε η κίτρινη βιολέτα απ’ τον επιτάφιο, που ο Τσαρούχης ταύτισε με την Ελλάδα, να επουλώνει με το θείο άρωμά της τις ανοιχτές πληγές των συνανθρώπων μας.

Βέβαια, τώρα που το θείο δράμα πλησιάζει, θα μας βοηθούσε αν διαχωρίζαμε τα πράγματα. Ποιος είναι ο Πιλάτος για παράδειγμα, ποιος ο Ιούδας, ποιοι οι Φαρισαίοι, ποιοι οι Τελώνες, οι ληστές, ο Βαραββάς. Αν ρίξουμε στα γεγονότα φως ανέσπερο, ίσως η αλήθεια να αντιπαλέψει το σκοτάδι.

pΣτο τέλος - και το εκμυστηρευόμαστε με επιφύλαξη- επιχειρήσαμε κάτι παράτολμο από πλευράς μας: Να μεταφέρουμε τ’ αλλοτινά  σ’ αυτές τις μέρες, να δούμε πώς θα έπραττε ο Ιησούς. Ποιόν θα επέλεγε απ’ τους σημερινούς ληστές για την ουράνια βασιλεία του πατρός του;

pΚαι καταλήξαμε ότι μάλλον τον Kαρέλι, οι άλλοι φάνταζαν αβάσταχτα μικρόψυχοι.   


Ο ΤΥΠΟΣ ΣΗΜΕΡΑ

DISCLAIMER
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση
ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, ηλεκτρονικό, μηχανικό,
φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του webmaster.
© 2014-15 ermisnews.gr. All Rights Reserved.
Designed & Developed by
GeeSmo - Internet Transformation
Συνδεθείτε μαζί μας