ΣΤΕΛΙΟΣ ΤΖΕΡΜΠΙΝΟΣ
Σύγχρονοι Βαλτάσαρ 17-05-2014 00:00:00

  Φίλος φαρμακοποιός, σχολιάζοντάς μου την επικαιρότητα, ενόψει μάλιστα και των επικείμενων αυτοδιοικητικών εκλογών, αναφέρθηκε χιουμοριστικά στον αντίλογο που θα μπορούσε κάποιος  ν’ αντιτάξει  απέναντι  στην υποθετική  λογοδοσία συγκεκριμένου φορέα της τοπικής αυτοδιοίκησης  για τα πεπραγμένα  της λήγουσας θητείας του, λέγοντας του: «Μετρήθηκες, κρίθηκες, ζυγίστηκες και βρέθηκες λειψός!  Τι άλλο θέλεις τώρα;». ΄

Εσπευσα να συμφωνήσω μαζί του, παρατηρώντας του συγκαταβατικά πως η φράση αυτή   παραπέμπει      συνειρμικά σε μιάν, όχι πολύ γνωστή,  περικοπή της Παλαιάς Διαθήκης και με την ευκαιρία αυτή, σκέφτηκα, χάριν της επικαιρότητας μεν, αλλά και όχι μόνο, να  την μεταφέρω  σήμερα    εδώ  για τα “καθ΄υμάς”.

Σύμφωνα  λοιπόν με την εν λόγω  βιβλική περικοπή, ο βασιλιάς της Βαβυλώνας Βαλτάσαρ, εγγονός (κατά την Γραφή γυιός) και διάδοχος του  περίφημου Ναβουχοδονόσορα (του Β΄), έκλυτον διάγων βίον και ενώ η πόλη του πολιορκημένη από Μήδους και Πέρσες, από στιγμή σε στιγμή κινδυνεύει να πέσει στα χέρια των εχθρών, αυτός συνεχίζει να διασκεδάζει σε οργιώδες συμπόσιο που έχει   οργανώσει στο  παλάτι του, με την επιπόλαια πεποίθηση ότι η ομολουγουμένως ισχυρά οχύρωση του παλατιού, το  καθιστούσε   απόρθητο. Το γλέντι έχει φτάσει στο αποκορύφωμά του, όταν ξαφνικά, σε τοίχο της αίθουσας του συμποσίου, από ασώματο χέρι  γραμμένες, εμφανίζονται οι   λέξεις: “Μανή, Θεκέλ, Φάρες“ .

Στην ταραχή και τον προβληματισμό που ακολούθησε, προσέτρεξαν οι “σοφοί” του παλατιού για να ερμηνεύσουν την μυστηριώδη γραφή, χωρίς  ωστόσο αποτέλεσμα.

Και τότε ήταν, που στην κρίσιμη αυτή στιγμή, καλείται να προσφέρει την συνδρομή του ένας εβραίος: Ο προφήτης Δανιήλ, αιχμάλωτος άλλοτε και ήδη αυλικός αξιωματούχος  των Βαβυλωνίων. Η ερμηνεία του, που ήταν παράλληλα και προφητεία, υπήρξε καταλυτική. Σύμφωνα με την ερμηνεία αυτή,

«…τούτο (είναι)  το σύγκριμα του ρήματος:   

Mανή, εμέτρησεν ο Θεός την βασιλείαν σου και επλήρωσεν αυτήν. 

Θεκέλ, εστάθη εν ζυγώ και ευρέθη υστερούσα.

Φάρες, διήρηται η βασιλεία σου  και εδόθη Μήδοις τε και Πέρσες».

(Π. Διαθήκη, Δανιήλ – Σ ω σ σ ά ν α - Κεφ. Ε, 25, 26, 27, 28)

΄Ηταν το έτος 539 π.Χ. και τα γεγονότα εξελίχθηκαν όπως ακριβώς τα σημειολόγησε η προφητική ερμηνεία. Η Βαβυλώνα πυρπολήθηκε, καταστράφηκε  και πάρθηκε από τους Πέρσες και τους Μήδους  του Πέρση βασιλιά Κύρου του Β’ και του Μήδου βασιλιά Δαρείου αντίστοιχα, ενώ ο ηδονόχαρος Βαλτάσαρ φονεύεται από μια  δούλη παλλακίδα του, την Δαβάτ.

Από πλευράς μου τώρα, ερμηνεύων τας γραφάς και μακράν απέχων από του να κάμω ιστορικές ή “αποκαλυπτικές” προσεγγίσεις του θέματος, χαρακτηρίζοντας, όπως ο ευαγγελιστής  Ιωάννης,  την Βαβυλώνα «μητέρα των πορνών και των βδελυγμάτων της γης» (Αποκάλυψις Ιωάννου, 17,5),  θα  τολμούσα να υποστηρίξω ότι οι βιβλικές αυτές προφητείες, διατηρούν στην ερμηνεία τους μια  διαχρονική αξία και   θα μπορούσαν σίγουρα να θεωρηθούν αναλογικά εφαρμοστέες πάνω σε  συγκεκριμένες σύγχρονες συμπεριφορές, όπως για παράδειγμα, αυτές των τοπικών μας  …ηγεμόνων.  Που   επιλήσμονες του θεσμικού τους ρόλου ή καλύτερα του θεσμικού τους  χρέους («Ποτέ από το χρέος μη κινούντες…» , ας θυμηθούμε έδώ τις “Θερμοπύλες” του Καβάφη), αδυνατούν να διανοηθούν, ως ο Βαλτάσαρ της Βαβυλώνος,  “Πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος / κ’ οι Μήδοι επιτέλους θα διαβούνε”.

 Ο  ιός της ματαιοδοξίας, η  αλαζονεία της εξουσίας, ο δαίμων της διαπλοκής και το σύνδρομο της ανεπάρκειας αποτελούν  αναμφίβολα  νοσογόνους παράγοντες της δημόσιας ζωής,   συντρέχοντας σωρευτικά στην  απογοήτευση του πολίτη, διαψεύδοντας τις προσδοκίες του, ευτελίζοντας την καθημερινότητα του και διογκώνοντας την αγανάκτησή του  απέναντι σ’ εκείνους που εμπιστεύθηκε και με την ψήφο του ανέδειξε διαχειριστές των καλώς εννοουμένων συμφερόντων του.

Δεν θέλω να μακρυγορήσω ούτε όμως και να κλείσω το παρόν χωρίς  ένα  ακόμη αλληγορικό, όσο και …αναψυκτικό επιμύθιο,  σχετικό με το τέλος του βαβυλώνιου βασιλιά. Το μεταφέρω, κατά λέξη,  από την υπάρχουσα σχετική μυθιστορία:

«...Ολοι τον εγκατέλειψαν. Μερικαί γυναίκες ψυχορραγούν από την υστάτην των ηδονών. Ο θρόνος του, περιστοιχίζεται από φλόγας. Αντιλαμβάνεται ότι το τέλος επήλθε. Ζητεί την ρομφαία του. Δεν την έχει πλέον. Πλησίον του βλέπει την Δαβάτ, η οποία τον ατενίζει με κόμην κυματίζουσαν, με οφθαλμούς απαστράπτοντας από τρομεράν επιθυμίαν. Αλλ’ εκείνος δεν βλέπει τους ωργισμένους αυτούς οφθαλμούς, εις τους οποίους λάμπουν αστραπαί. Συλλογίζεται τότε την τελευταίαν περίπτυξιν και, εν τω μέσω των καπνών των καταστροφών, των ουρλιασμάτων, των οιμωγών, της κλαγγής των όπλων, των κραυγών της εφόδου, τείνων τους βραχίονάς του προς την ακτινοβολούσαν γυμνότητα της εβραίας.

-Το φίλημά σου! Λέγει ικετευτικά.

Και η εβραία σαρκάζει:

-Το φίλημά μου! Να το!

Και βυθίζει την βασιλικήν ρομφαίαν εντός του βασιλικού στήθους του Βαλτάσαρ».

(Ιωάννου Σαμψών, “ΜΑΝΈ! ΤΕCΈΛ! ΦΑΡΕC!”. Μετάφρασις του Καθηγητού Σ. Σαριβαξεβάνη, Αθήναι 1925,  Εκδοτικός Οίκος Μ.Σ. Σαριβαξεβάνη. Εκ του τυπογραφείου “NAΡΚΙΣΣΟΣ” Φειδίου 3).

Κι εδώ ολοκληρώνω τη σημερινή γραφή, αφιερώνοντάς την στον φίλο φαρμακοποιό που την προκάλεσε και σ’ όλους εκείνους που διαβάζοντάς την, δεν θάχαν λόγο να μου αρνηθούν ένα πικρό σημειολογικό χαμόγελο, σιωπηράς συναίνεσης.


Ο ΤΥΠΟΣ ΣΗΜΕΡΑ

DISCLAIMER
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση
ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, ηλεκτρονικό, μηχανικό,
φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του webmaster.
© 2014-15 ermisnews.gr. All Rights Reserved.
Designed & Developed by
GeeSmo - Internet Transformation
Συνδεθείτε μαζί μας